زبان سومری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
| تمدنهای باستانی آسیای غربی |
|---|
| بینالنهرین، سومر، اکد، آشور، بابل |
| هیتیها، لیدیه |
| ایلام، اورارتو، ماننا، ماد، هخامنشی |
| امپراتوریها / شهرها |
| سومر: اوروک – اور – اریدو |
| کیش – لاگاش – نیپور – اکد |
| بابل – ایسین – اموریها - کلدانی |
| آشور: آسور، نینوا، نوزی، نمرود |
| ایلامیان – شوش |
| هوریها – میتانی |
| کاسیها – اورارتو |
| گاهشماری |
| شاهان سومر |
| شاهان ایلام |
| شاهان آشور |
| شاهان بابل |
| شاهان ماد |
| شاهان هخامنشی |
| زبان |
| خط میخی |
| آرامی – هوری |
| سومری – اکدی |
| زبان مادی |
| ایلامی |
| اساطیر بینالنهرین |
| انوما الیش |
| گیل گمش – مردوخ |
| نیبیرو |
زبان سومِری زبان سومر باستان در منطقهٔ میانرودان جنوبی (بخشی از عراق کنونی) بود.
زبان سومری زبانی تکخانواده بود بدین معنی که با هیچ زبان دیگری بستگی یا همریشگی ندارد. سومری از هزارهٔ چهارم پیش از میلاد به عنوان زبان گفتاری بهکار میرفت تا اینکه در اوایل هزارهٔ دوم پ.م. رفتهرفته زبان اکدی که از خانواده زبانهای سامی است،به عنوان زبان گفتاری جانشین آن شد. با این حال استفاده از سومری برای نوشتار(امور تشریفاتی و مذهبی) تا سدهٔ نخست پ.م. ادامه یافت. از آن پس تا سدهٔ ۱۹ میلادی و کشف رمز به دست زبانشناسان و دانشمندان غربی این زبان و یادگار آن به دست فراموشی سپرده شد.
[ویرایش] منابع
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Sumerian language»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸).
