از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
«مرا داد فرمود و خود داور است» شعار ملی ایران در زمان حکومت پهلوی بود.[ ۱] مصرع شعر از فردوسی شاعر و حماسهسرای نامدار است که در بخش نامه نوشتن انوشیروان به کارداران خویش از شاهنامه نوشته است.[ ۲]
ابیات پیشین و پسین این مصرع بدین شکل هستند:
یکی نامه فرمود بر پهلوی پسند آیدت چون زمن بشنوی نخستین سرنامه گفت از مهست شهنشاه کسرای یزدان پرست برومند شاخ از درخت قباد که تاج بزرگی بسر بر نهاد ازو ویژه آباد هر بوم و بر که یزدان داد آورش داد فر سوی کارداران باژ و خراج پرستندهٔ سایه و فر و تاج بیاندازه از ما شما را درود هنر با نژاد ار بود بر فزود نخستین سخن چون گشایش کنیم جهان آفرین را ستایش کنیم خردمند و بینا دل آنرا شناس که دارد ز دادار گیتی سپاس بداند که هست او ز ما بینیاز به نزدیک او آشکار است راز کسی را کجا سرفرازی دهد نخستین درش بینیازی دهد مرا داد فرمود و خود داور است ز هر برتری جاودان برتر است به یزدان رسی شاه و کهتر یکیست کسی را جز از بندگی کار نیست
تاریخ پرچم ایران: بختورتاش
فردوسی، ابوالقاسم (۲۵۳۷ شاهنشاهی برابر ۱۳۵۷ خورشیدی )، شاهنامه ۴۳۵
موضوعات رضا پهلوی
رویدادها
اقدامات و
والدین
همسران
فرزندان
محمدرضا
رویدادها
اقدامات و
والدین
همسران
فرزندان
کتابها
خویشاوندان مطالب مرتبط
