مأموریت برای وطنم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ماموریت برای وطنم نام کتابی به قلم محمدرضا پهلوی است. وی در بخشی از این کتاب به تاریخ کهن ایران افتخار می‌کند و ایران را صادرکننده فرهنگ و هنر به جهان بشریت معرفی می‌نماید و به برپایی نخستین امپراطوری در ۲۵۰۰ سال پیش توسط کوروش مباهات می‌کند. او در این کتاب با نقل مطالبی، خود و دولتش را مذهبی معرفی می‌نماید و خود را نظر کرده خدا و امامان شیعه می داند و برای خویش رسالت الهی قائل می‌شود.[۱] شاه در این کتاب نوعی از گفتمان هم‌ذات پنداری میان ایران و غرب را ارائه کرده است.[۲]

محمدرضا پهلوی در صفحه ۹۵ این کتاب می نویسد:

«من در اظهار ایمان و اعتقاد قلبی خویش به مبادی دین خجلت نمی‌برم ولی نباید تصور کرد که می‌خواهم از این رهگذر خدای نخواسته مدعی شوم که فرستاده یا وسیله اجرای اوامر خداوند هستم و میل دارم این نکته را بطور صریح و آشکار بگویم که برای خود چنین سمتی را قائل نیستم.»

 «از اوان کودکی دانسته‌ام که دست تقدیر مرا به سرپرستی یک کشور باستانی و دارای تمدن که مورد ستایش من است خواهد گماشت و باید در بهبود وضع مردم کشور و مخصوصاً طبقه معمولی کوشش کنم. احساس می‌کنم که ایمان واقعی من به خداوند مرا در انجام این منظور مقدس کمک خواهد نمود و آنقدر خودبین نیستم که تصور کنم هر پیشرفتی که در این راه نصیب من گردد جز بیاری خداوند یگانه میسر تواند بود.»[۳]

منابع[ویرایش]

  1. اکبری معلم، علی. «عامل فرهنگی و سقوط رژیم پهلوی». ۶. ماهنامه رواق اندیشه، اسفند ۱۳۸۰. بازبینی‌شده در ۲۶ بهمن ۱۳۹۰. 
  2. صبوری، ضیاءالدین. «سیاست خارجی، قدرت نرم و بازنمایی بیگانه». پایگاه حوزه. بازبینی‌شده در ۲۶ بهمن ۱۳۹۰. 
  3. کتاب ماموریت برای وطنم - به قلم محمدرضا شاه پهلوی - ۱۹۶۰/۱۳۳۹- نسخه چاپی کتاب - چاپ تهران/۱۳۵۶ - صفحه ۹۵. «(۳۵)». بازبینی‌شده در 2017-05-11. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

متن کامل کتاب ماموریت برای وطنم با نگارش تحت وب