رادیو ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رادیو ایران قدیمی‌ترین ایستگاه رادیویی کشور ایران است.


رادیو ایران
رادیو ایران
Radio iran.png
لوگو رادیو ایران
زبان پخش فارسی
دفتر مرکزی تهران، خيابان وليعصر، سازمان صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران، ساختمان شهداي راديو، طبقه اول
آغاز به کار ۱۳۱۹
نوع پخش موج اف ام و ای ام [۱]
وابسته صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
موضوع برنامه‌ها فرهنگی، هنری، ورزشی، سیاسی و خبری
مدیر بهنام احمدپور‬مبارکه[۲]
وبگاه /http://www.radioiran.ir

تاریخچه[ویرایش]

پیشینه[ویرایش]

در سال ۱۳۰۳ (۱۹۲۴‌)، در وزارت جنگ مقدمات استفاده از بی‌سیم فراهم شد. در سال ۱۳۰۵ بی‌سیم به ایران وارد شد. از سال ۱۳۱۱ مؤسسات بی‌سیم توسعه پیدا کردند، که درنهایت به ایجاد رادیو منتهی شد. هیأت وزیران، روز ۲ مهر ۱۳۱۳ استفاده از رادیو را تصویب کرد و مقرراتی وضع شد که برای نصب آنتن و استفاده از رادیو اجازهٔ وزارت پست و تلگراف و تلفن لازم بود. در سال ۱۳۱۶ مقدمات ایجاد مرکز رادیو به‌وسیلهٔ وزارت پست و تلگراف و تلفن فراهم و به‌دنبال این اقدام در سال ۱۳۱۷ سازمان پرورش افکار تأسیس شد. این سازمان دارای کمیسیون‌های مطبوعات، کیت کلاسیک، سخنرانی، نمایش‌های رادیویی و موسیقی بود. در ۴ اردیبهشت ۱۳۱۹ اولین فرستندهٔ رادیویی در ایران در محل بی‌سیم در جاده قدیم شمیران افتتاح شد. از سال ۱۳۱۹ رادیو تهران در ۲۴ ساعت فقط ۸ ساعت برنامه اجرا می‌کرد که شامل اخبار، موسیقی ایرانی، و گفتارهای مذهبی، فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی بود. در سال ۱۳۲۲ رادیو تهران بخش دیگری به تعداد بخش‌های قبلی خود افزود و صبح‌ها نیز برنامهٔ آن سه ساعت افزایش یافت‌. در سال ۱۳۲۴ برای روزهای تعطیل نیز برنامه‌هایی مدون پخش می‌شد.

توسعه[ویرایش]

ایستگاه رادیو تهران در دهه ۱۹۴۰

در آغاز پایه‌گذاری، رادیو تهران دارای دو فرستنده یکی برای موج متوسط و دیگری برای موج‌کوتاه بود، برای پخش برنامه‌های خود از یک استودیو در محل اداره بی‌سیم استفاده می‌کرد. در سال ۱۳۲۷ یک فرستنده در اختیار رادیو قرار گرفت و یک استودیوی کوچک در میدان ارگ برای پخش اخبار ساخته شد. در سال ۱۳۳۶ نام «رادیو تهران» به «رادیو ایران» تبدیل و بعدها در جنب رادیو ایران فرستنده دومی بنام رادیو تهران نیز مشغول به کار گردید که در آغاز امر تنها موسیقی از آن پخش می‌شد.

اهداف و تشکیلات رادیو[ویرایش]

اداره رادیو در بدو تأسیس به اداره کل انتشارات و تبلیغات به مدیریت دکتر عیسی صدیق اعلم، استاد دانشگاه واگذار شد. اهداف و وظایف این اداره عبارت بودند از:

  • تعیین سیاست و خط مشی رادیو
  • توسعه فرهنگ عمومی و آشنا کردن مردم به‌اصول زندگی نوین
  • توجه به وحدت ملی، مبانی ملیت و حفظ استقلال
  • شرح تحولات کشور
  • رعایت کامل سیاست دولت در انتشار اخبار
  • تأسیس مدرسه برای تربیت خطیب، قصه‌گو، شاهنامه‌خوان
  • نصب رادیو و بلندگوی عمومی در مرکز شهر
  • تأسیس مدرسه هنرپیشگی

اولین کسانی که در رادیو مشغول شدند[ویرایش]

این افراد از میان فرهنگیان و هنرمندان شایسته و باذوق انتخاب و از سایر وزارتخانه‌ها به ادارهٔ كل انتشارات و تبلیغات منتقل شدند.

محمد حجازی، ملقب به مطیع‌الدوله (نویسنده و داستان‌نویس‌)، عبدالرحمن فرامرزی (نویسنده و مدیر روزنامهٔ کیهان‌حسینقلی مستعان (داستان‌نویس‌ و مترجم)، ابوالقاسم پاینده (نویسنده‌)، ابوالقاسم اعتصام‌زاده و مشفق همدانی (مترجم‌).

برای تعیین خط‌مشی و سیاست رادیو، شورای عالی انتشارات برپا شد که اعضای آن عبارت بودند از: علامه محمد قزوینی، محمدعلی فروغی (ذُکاء‌الملک‌)، دکتر قاسم غنی، دکتر علی‌اکبر سیاسی (رئیس دانشگاه تهران‌) دکتر رضازاده شفق، دکتر محمود افشار و استاد علینقی وزیری.

بخش خبر مسئول تهیه و پخش اخبار رادیو، خبرگزاری پارس بود، که روزگاری آژانس پارس نام داشت‌. در ابتدای کار، آژانس پارس اخبار روزنامه‌ها را قیچی می‌کرد و به دست گویندگان رادیو می‌داد. اما رفته‌رفته، پس از پنج سال، این آژانس به یک خبرگزاری جدی تبدیل شد که علاوه بر تهیه و پخش اخبار رادیویی، هر روز چهار شماره بولتن صبح و عصر از اخبار ایران و جهان تهیه می‌کرد و به‌رایگان در اختیار روزنامه‌ها قرار می‌داد. گزارش‌های رادیویی نیز یا ازطریق فرستندهٔ سیار به‌طور زنده پخش می‌شد و یا جریان رویداد، روی نوار، ضبط و در بخش اخبار از رادیو پخش می‌شد. اخبار خارجی ازطریق تله‌تایپ (دستگاه خودکار خبرگیری‌)، که نقش خبرنگار را بازی می‌کرد، دریافت و سپس توسط مترجمان در مدت کوتاهی ترجمه و برای تنظیم خبر رادیویی تحویل سردبیر اخبار می‌شد. پس از تنظیم رادیویی، توسط مسئولان خبرگزاری کنترل و برای پخش به استودیوی رادیو ایران تحویل می‌شد.

گويندگان فعلي[ویرایش]

عذرا وكيلي، مريم نشيبا، منوچهر آذري، داوود حيدري، فاطمه آل عباس، امير حسين مدرس ، فاطمه نيرومند، عليرضا جاويد نيا، روح الله کمانی، مهران اماميه، سعيد توكل، بهروز رضوي، آرش احمدي، ناهید امیریان شمس‌آبادی، داوود (تورج) شعبانی نصر، مژگان عظیمی ، نسیم رفیعی ، نويد نوروزي و..


پس از انقلاب ۱۳۵۷[ویرایش]

پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران این رادیو برای مدت زیادی به شبکه سراسری صدای جمهوری اسلامی ایران تغییر نام داد. اما در سال 1383 این رادیو دوباره به همان نام قدیمی خود خوانده شد.

گروه‌ها[ویرایش]

رادیو ایران در حال حاضر از بخش‌های گوناگون زیر تشکیل یافته‌است:[۳]

  • گروه فرهنگ و اندیشه
  • گروه جامعه
  • گروه رویدادها
  • گروه دانش
  • گروه تاریخ و دفاع
  • گروه ورزش وتفریحات

واحدها[ویرایش]

  • سایت رادیو ایران (Radioiran.ir)
  • اجرایی و اداری
  • طرح و برنامه
  • نظارت وارزشیابی
  • مالی
  • تولید وپخش

برنامه های شاخص[ویرایش]

منبع‌ها[ویرایش]

  1. «شیوه دریافت رادیو ایران (امواج)». بازبینی‌شده در ۲۷ جولای ۲۰۱۰. 
  2. «مدیر رادیو ایران انتخاب شد». بازبینی‌شده در ۲۷ جولای2015۱۰. 
  3. روابط عمومی رادیو ایران - تهران - اسفند ۱۳۸۶

الگو:تارنمای رادیو ایران