لیلا پهلوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لیلا پهلوی
شاهدخت ایران
Leila Pahlavi Portrait.jpg
دودمان پهلوی
پدر محمدرضا پهلوی
مادر فرح دیبا
زادروز ۷ فروردین ۱۳۴۹
تهران، ایران
مرگ ۲۰ خرداد ۱۳۸۰ (۳۱ سال)
لندن، انگلستان
خاک‌سپاری ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۰۱
گورستان پاسی، پاریس
دین و مذهب اسلام

لیلا پهلوی (۷ فروردین ۱۳۴۹ - ۲۰ خرداد ۱۳۸۰) کوچک‌ترین فرزند محمدرضا پهلوی آخرین شاه ایران و فرح دیبا بود.

لیلا پهلوی ، در ۲۰ خرداد ۱۳۸۰ خودکشی کرد .

خانواده[ویرایش]

لیلا پهلوی در تهران به دنیا آمد. وی کوچک‌ترین خواهر رضا پهلوی، علی‌رضا پهلوی، فرحناز پهلوی و خواهر ناتنی شهناز پهلوی بود.

با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران و در حالی که لیلا تنها ۸٫۵ سال داشت،[۱] مجبور به ترک ایران به همراه خانواده‌اش شد.

تحصیلات و زندگی[ویرایش]

لیلا پهلوی پس از پایان تحصیلات دوران ابتدایی، تحصیلات عالی خود را در آمریکا و در دانشگاه براون در رشته ادبیات تطبیقی با گرایش زبان آلمانی و فلسفه اسکاندیناویایی به اتمام رساند.[۲]

لیلا پهلوی زبان‌های فارسی، انگلیسی , فرانسوی و آلمانی را روان صحبت می‌کرد.[۲] وی به رباعیات عمر خیام علاقه داشت و حتی به ترجمه اشعار رومی به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی اشتغال داشت.[۲] لیلا پهلوی به فرهنگ ایران، از جمله شعر و ادبیات و هنر ایران علاقه‌مند بود و برخی آثار هنری ایرانی را گردآوری می‌کرد. لیلا پهلوی همچنین از حمایت‌کنندگان مالی دانشنامه ایرانیکا بود.[۳]

لیلا پهلوی، یک سال قبل از مرگش در مصاحبه‌ای با یک مجله اسپانیایی در مورد علاقه‌اش به ایران و فرهنگ ایرانی گفته بود: «من تقریباً همه زندگیم را در خارج سپری کرده‌ام، اما هم‌چنان ایرانی مانده‌ام، گویی هیچ‌گاه از کشورم دور نبوده‌ام».[۳]

افسردگی و مرگ[ویرایش]

آرامگاه لیلا پهلوی در گورستان پاسی، پاریس، فرانسه

لیلا پهلوی در حالی که نزدیک به ۹ سال داشت، مجبور به ترک ایران شد. در ان جا شاهد مرگ پدرش و حوادثی بود که برای خانواده‌اش در سال‌های اولیه انقلاب ایران پیش آمد. خاطرات تلخ از رویدادهای تلخ زندگی‌اش وی را به بیماری افسردگی مبتلا کرد.[۴]

در سن ۳۱ سالگی، در اتاقش در هتل لئونارد[۵] واقع در مرکز شهر لندن، با مصرف بیش از اندازهٔ قرص‌های خواب‌آور خودکشی کرد.[۶] علت مرگ وی خودکشی با مصرف حدود ۲۷۰ قرص خواب‌آور شناخته شد.[۷] وی در زمان مرگ ۳۱ سال داشت و مجرد بوده است.

در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۰۱ میلادی، لیلا پهلوی در کنار مدفن مادربزرگش فریده قطبی در گورستان پاسی در شهر پاریس دفن شد.[۲] در مراسم تدفین وی بسیاری از اعضای خاندان پهلوی و عده ای از ایرانیان خارج از کشور شرکت داشتند.[۸]

تئاتری پیرامون زندگی و مرگ او با عنوان «آوای آواره» به کارگردانی سید جواد روشن در سال ۱۳۸۷ در ایران اجرا شد.[۹]

پانویس[ویرایش]