دانشگاه فارابی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

دانشگاه فارابی در سال ۱۳۵۶ در اصفهان به وسیله فرح پهلوی گشوده شد. هدف از ایجاد دانشگاه فارابی، نگهداری و گسترش فرهنگ ایرانی و آشنایی ایرانیان با دیگر فرهنگ‌های گیتی بود. برنامه آموزشی این دانشگاه در سه سطح دیپلم‌های ویژه، لیسانس، فوق لیسانس می بود. در این دانشگاه، دانشجویان گذشته از رشته تخصصی و آموزشی خود با پایه‌های علوم انسانی و فلفسه و ادب آشنایی پیدا می کردند. رشته‌های شانزده گانه دانشگاه در شهرهای دیگر ایران چون اصفهان، یزد، همدان درس داده می شد. در شهر اصفهان و در پردیس رشته‌های بازسازی و ترمیم اشیا، شهرسازی و بازسازی شهرهای قدیمی بنیان شده بود.[۱]

برای جای دانشگاه، خانه‌های قدیمی و کهنه خریداری شد و پس از بازسازی، کلاس‌های دانشگاه در آن بر پا شد. این کار از دو سوی مفید بود. نخست این که خانه‌های قدیمی بازسازی شدند و از بین رفتن آنها جلوگیری شد. دوم این که با این کار جلوگیری از ساختن بناهای نوین و نامناسب در میان بافت قدیمی شهر شد که چهره اصفهان را خدشه دار می کرد. دانشگاه فارابی در جای خانه شخصی به نام "حقیقی " در جلفای اصفهان قرار داشت. در اصفهان بیش از دویست خانه با شکوه قدیمی وجود داشت و خانه حقیقی یکی از این خانه بود. در زمستان نشین خانه که در دست دانشگاه فارابی بود یکی از پردیس‌های دانشگاه قرار داشت. ساختمان قدیمی و اعیانی بود و سبک معماری دوره صفویه را نشان می داد.

منابع[ویرایش]

  1. منصوره پیرنیا: سفرنامه شهبانو، انتشارات مهر ایران، پاریس ، ۱۳۷۱، ص. ۳۵۹