سازمان هواپیمایی کشوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سازمان هواپیمایی کشوری
مخفف CAO.IRI
تأسیس ۱۹۴۶
وضعیت قانونی سازمان دولتی
موقعیت فرودگاه بین‌المللی مهرآباد
منطقه خدمت ایران
مدیرعامل علی عابدزاده[۱]
رکن مادر وزارت راه و شهرسازی
وابستگی‌ها شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران
وبگاه www.cao.ir

سازمان هواپیمایی کشوری سازمان دولتی زیرمجموعه وزارت راه و شهرسازی است، که وظیفهٔ سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی، تدوین آیین‌نامه‌ها و استانداردها، انتخاب و ساماندهی ناوگان هوایی کشور، ساخت و گسترش فرودگاه‌های کشور و عقد قراردادهای بین‌المللی در امور حمل‌و‌نقل هوایی را به عهده دارد و به عنوان طرف ایرانی ایکائو شناخته می‌شود.

تاریخچه[ویرایش]

سال ۱۳۱۷ با ۲۰ فروند هواپیما مکانی تاسیس شد برای آموزش خلبانی بعنوان باشگاه خلبانی ( Iranian Aero Club )[۲] و پس از چند سال فعالیت، در مرداد ماه ۱۳۲۵ بنام اداره کل هواپیمایی کشوری ادامه فعالیت نمود. این اداره ابتدا با ۲ کارمند کار خود را در اتاقی واقع در طبقه پایین ساختمان شمس‌العماره آغاز نمود و سال بعد با بودجه ای بالغ بر سیصد هزار تومان، محل آن به فرودگاه مهرآباد انتقال یافت. تاریخ ۲۸ تیر ماه ۱۳۲۸ قانون هواپیمایی کشوری به تصویب مجلس رسید و این اداره زیر نظر وزارت راه قرار گرفت.

سال ۱۳۵۳ اداره مذکور تحت عنوان سازمان هواپیمایی کشوری زیر پوشش وزارت جنگ قرار گرفت و پس از انقلاب ۱۳۵۷ با تصویب شورای انقلاب، این سازمان به وزارت راه و ترابری ملحق شد.[۳]

ساختار سازمانی[ویرایش]

سازمان هواپیمایی کشور دارای شش بخش است که عبارتند از:

  • معاونت استاندارد پرواز
  • معاونت هوانوردی و امور بین‌الملل
  • معاونت توسعه و مدیریت منابع

این سازمان همچنین دارای چهار کمیتهٔ مقدماتی، تخصصی، بازنگری و عالی به منظور استانداردسازی و ساماندهی صنعت هواپیمایی ایران است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

سازمان هواپیمایی کشور

پیوند به بیرون[ویرایش]