دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری (مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور)
Mehrabad Airport Construction by Planet Labs.jpg
Catc-logo.gif
نشان دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری
نوعدولتی
بنیانگذاری شده۱۳۲۸
وابستگیسازمان هواپیمایی کشوری
رئیسعلی واحدی
کارمندان مدیریتی
  • اردوان کریم زاده(معاون آموزشی)
موقعیتتهران،  ایران
رنگ آموزشگاه  آبی پارسی ملایم
  نیلی پارسی
وبگاه

دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری (مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور) به عنوان قدیمی‌ترین مرکز آموزشی تأمین کننده نیروی انسانی متخصص مورد نیاز صنعت هوانوردی ایران بوده که از سال ۱۳۲۰ خورشیدی[۱] فعالیت خود را آغاز نموده‌است.[۲] این مرکز وابسته به شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران و زیر نظر وزارت راه و شهرسازی است. همچنین این مرکز عضو برنامه Trainair plus سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی موسوم به ایکائو است.[۳]

این دانشکده برنامه‌های آموزشی آکادمیک خود را همسو با وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و با توجه به نیازمندیهای صنعت هوانوردی اجرا می‌نماید. همچنین با توجه به نیاز روزافزون صنعت هوانوردی، دوره‌های کوتاه مدت تخصصی و ضمن خدمت مورد تأیید سازمان هواپیمائی کشوری، سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی و انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی در این مرکز ارایه می‌گردد.[۲]

مکان این دانشکده در کنار فرودگاه بین‌المللی مهرآباد در خیابان معراج قراردارد.[۴]

از سال ۱۳۸۳ و با توجه به مصوبه شورای عالی اداری وقت، تغییرات گسترده‌ای در ساختار اداری و آموزشی دانشکده رخ داد و نام آن نیز به مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور تغییر پیدا کرد.[۵]

تاریخچه[ویرایش]

به‌طور کلی، زیر بنای دانشکده در محوطه فرودگاه مهرآباد پیش از تأسیس رسمی را باشگاه خلبانی می‌گفتند. که پس از تصویب قانون مجلس هفدهم شورای ملی در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، با ایجاد رسمی اداره کل هواپیمایی کشوری و انتقال اداره از طبقه زیر زمین کاخ شمس‌العماره به فرودگاه مهرآباد، باشگاه خلبانی نیز زیر مجموعه این اداره رفت و نخستین مجموعه آموزشی هوانوردی به‌طور رسمی ثبت اداری شد.

حدود هزار نفر برای آموزش خلبانی ثبت‌نام کردند که از میان آن‌ها چهارصد نفر در پرواز همراه با خلبان شرکت کردند و تا سال ۱۳۲۰ بیست و شش نفر آموزش دیدند و توانستند به صورت مستقل پرواز کنند. اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ روند کار باشگاه را متوقف کرد. تا آذر ۱۳۲۰ ۲۷۶۸۸۴۵۲ ریال از ایرانیان داخل و ۵۷۵۳۴۸ ریال از ایرانیان خارج از کشور برای راه‌اندازی باشگاه هواپیمایی پرداخت شده بود. آموزشگاه و آسایشگاه خلبانی در فرودگاه مهراباد در حال ساخت بود و تا آذر ۱۳۲۰ ۲۸۴ هزار و سیصد تومان هزینه برداشته بود.[۶]

در پایان سال ۱۳۲۱ باشگاه هواپیمایی دوازده خلبان و هجده مکانیسین داشت و آموزشگاه خلبانی‌اش با دوازده هواپیمای آموزشی برقرار بود. دوازده هواپیمای دیگر این آموزشگاه در همان زمان به وزارت پست و تلگراف فروخته شد.[۷]

اداره هواپیمایی کشوری در آغاز از متخصصان خارجی و افسران نیروی هوائی ارتش استفاده می‌کرد. در سال ۱۳۲۸ قانون تشکیل اداره هواپیمایی کشوری به تصویب مجلس شورای ملی رسید و این اداره رسماً زیر مجموعه وزارت راه شد. در سال ۱۳۳۱ آموزشگاه‌های مخابرات و دیدبانی هواشناسی (با سی دانشجو)، رادیو تکنسین (با سی دانشجو)، رادیو مکانیسین (با بیست دانشجو) و آموزشگاه عالی پیش‌بینی هواشناسی (با نه دانشجو) تأسیس شد و آموزشگاه ناوبری و خلبانی (با نه نفر دانشجو) در حال تأسیس بود.[۸]

بعدها باشگاه خلبانی (بخش خلبانی آموزشگاه ناوبری و خلبانی) از محوطه دانشکده (فرودگاه بین‌المللی مهرآباد) خارج شد و در پایگاه نظامی قلعه مرغی مستقر شد.

سال‌ها بعد، بعد از پیوستن اداره هواپیمایی کشوری به وزارت جنگ و تغییر به سازمان هواپیمایی کشوری، این دانشکده هم تحت حمایت وزارت جنگ رفت. دانشجویان برای تحصیلات مقاطع بالاتر از طرف دولت وقت بورسیه به خارج از کشور می‌گرفتند. پس از انقلاب ۵۷، این دانشکده پس از پیوستن سازمان هواپیمایی کشوری با حکم شورای انقلاب به وزارت راه و شهرسازی، از تحت‌الحمایه وزارت دفاع خارج شد.[۹]

در سال ۱۳۹۳ خورشیدی، تفاهمنامه همکاری‌های سه جانبه بین دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و انجمن صنفی کارفرمایی دفاتر مشاوره شغلی و کاریابی بین‌المللی ایران به منظور اعزام نیروهای مازاد فارغ‌التحصیل صنعت هوانوردی به خارج از کشور به امضا رسید.[۱۰]

نام[ویرایش]

در پیش از تأسیس رسمی، نام آن باشگاه خلبانی بود. این آموزشگاه در سال‌های آغازین تأسیس، یعنی از دهه ۱۳۲۰ خورشیدی، آموزشگاه عالی اختصاصی هواپیمایی کل کشور بود و تا پس از انقلاب نیز با همین نام می‌شناختند.[۱۱] پس از آن به دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری تبدیل شد و از سال ۱۳۸۴ در وزارت علوم آن را با ترفیع رتبه با نام مؤسسه آموزشی عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور می‌شناسند. هرچند که هنوز مصطلح است که آن را دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری صدا کنند.[۱۲] بر اساس گفته رئیس‌های پیشین دانشکده، برنامه‌ریزی برای اضافه شدن مقاطع بالاتر و رشته‌هایی که در طول زمان از این دانشکده حذف شده‌اند (مثلاً رشته خلبانی) و رشته‌های جدید (مثل مهندسی اویونیک) شده‌است تا نام دانشکده در آینده به دانشگاه جامع هوافضا و هواپیمایی کشوری تغییر یابد.

رتبه‌بندی[ویرایش]

  • رتبه اول بهترین کالج (=دانشکده) تکنولوژی (فناوری) ایران براساس سایت یونیپیج[۱۳]
  • جزو بیست کالج برتر غیرنظامی خاورمیانه[۱۴]
  • رتبه اول کالج هواپیمایی خاورمیانه و دومین آموزشگاه هوانوردی خاورمیانه[۱۵]
  • ۳۲مین آموزشگاه هوانوردی جهان[۱۶]
  • رتبه اول در ارائه الکترونیک و مخابرات در بین آموزشگاه‌های هوانوردی[۱۷]
  • نخستین آموزشگاه ارائه دهنده گرایش‌های مهندسی الکترونیک هواپیمایی و مهندسی مخابرات هواپیمایی در بین گرایش‌های رشته مهندسی برق[۱۸]

رشته‌های آکادمیک[ویرایش]

دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری در پنج رشته در مقطع کارشناسی پیوسته و از طریق کنکور سراسری به صورت روزانه دانشجو می‌پذیرد.[۱۹]

همچنین براساس گفته رئیس پیشین دانشکده در سال ۱۳۹۴، قرار بر ایجاد کارشناسی ارشد و دکترا در آینده نزدیک بوده‌است.[۲۰]

مهندسی‌تعمیر و نگهداری هواپیما[ویرایش]

رشته تعمیر و نگهداری هواپیما شامل دروس تئوری و عملی در زمینه آشنایی با بخش‌های مختلف هواپیما از جمله بدنه و موتور، قطعات، نحوه عملکرد و شرح وظایف آنها، نحوهٔ تعمیر و نگهداری در شرایط مطلوب و قابل استفاده، روشهای ایمن و اصول ایمنی محیط کار، آشنایی با تجهیزات و ابزارآلات مورد استفاده در محیط شغلی و طرز صحیح کار با آنها، آشنایی کلی با سازوکار بخش‌ها و قطعات مختلف هواپیما، کار عملی در کارگاه‌های مختلف آموزشی در زمینه موتورهای جت و پیستونی و بسیاری موارد دیگر می‌باشد.[۲۱]

این رشته مانند سایر رشته‌های این دانشکده فاقد رشته هم نام و مشابه در مقطع تحصیلات تکمیلی می‌باشد و دانشجویان فارغ‌التحصیل برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر می‌بایست در رشته‌هایی نظیر مهندسی هوافضا و مهندسی مکانیک به ادامه تحصیل بپردازند.[۲۱]

از سال ۱۳۹۳ خورشیدی، این رشته جزو رشته‌های کارشناسی و مهندسی قرار گرفت.[۲۱]

  • متن قسم نامه متخصصین تعمیرات هواپیما در دانشکده

من به عنوان یک متخصص نگهداری هواپیما سوگند یاد می‌کنم تا از کلیه حقوق و اختیاراتی که به موجب مقررات هوانوردی به من اعطا شده‌است پاسداری کنم. سوگند یاد می‌کنم که تمامی دانش و مهارت خود را به منظور حفظ سلامت هر پرواز بکار گیرم و در این راه با تصمیم‌گیری و قضاوت‌های شغلی خود، همچنانکه برای خود و عزیزانم عمل می‌کنم زندگی دیگران را از تهدید خطر و نابودی محافظت کنم.

من برای پاسداری از این سوگند به خویشتن اجازه نخواهم داد که فراتر از محدوده دانش و تجربیات خود عمل کنم و به دیگران نیز در هر پست و مقامی که باشند اجازه نخواهم داد تا بتوانند نظریات و اقداماتی که برخلاف کتب و مراجع مجاز هواپیماست را جامه عمل بپوشانند. من برای پاسداری از این سوگند اجازه نخواهم داد تا به هر دلیلی شک و تردید در قضاوتها و تصمیماتم راه یابد زیرا ایمان دارم که هیچ دلیلی نمی‌تواند آنقدر فوری مهم باشد که بر انجام کار صحیح و اجرای تصمیمات قانونی ارجحیت یابد.

من به روشنی دریافته ام که مسئولیت شغلی متخصصین نگهداری هواپیما بسیار خطیر و حیاتی است؛ بنابراین به عنوان یک متخصص از خداوند یاری می‌خواهم تا مرا در پیشبرد هدف‌های جامعه هوانوردی و حرکت در تعالی اندیشه ام یاری فرماید.

مهندسیمراقبت پرواز (کنترلر)[ویرایش]

فارغ‌التحصیلان آموزشگاه عالی اختصاصی هواپیمایی کل کشور (بعدها دانشکده) هنگام هدایت هواپیما در برج کنترل فرودگاه مهرآباد، نوروز۱۳۴۸ خورشیدی

کنترلرها (کارشناسان کنترل پرواز) با چشمانی دقیق و مراقب، تغییرات لحظهای و کامپیوتری صفحات رادار را زیر نظر دارند و با استفاده از رادار و فرکانس‌های رادیویی، هواپیماها را در آسمان هدایت می‌کنند و برای خلبانها مشخص می‌کنند که به کدام سمت گردش کنند، اوج بگیرند، فرود آیند و سرعتشان را زیاد یا کم کنند و بسیاری مسائل دیگر تا اینکه تداخلی پیش نیاید و از جدایی و ایمنی کامل برخوردار گردند.[۲۱]

اهداف کلی مراقبت پرواز به نقل از اسناد بین‌المللی سازمان ایکائو که محوریت آموزش دانشکده نیز بر آن است:

  • تسریع و ایجاد نظم در جریان پروازها.
  • ارائه اطلاعات لازم و مفید در جهت ایمنی پروازها.
  • کمک و مساعدت به هواپیمایی دارای وضعیت اضطراری.
  • جلوگیری از برخورد هواپیماها با یکدیگر و با سایر موانع.
  • جلوگیری از برخورد هواپیماها با یکدیگر در فضای کنترل شده.

مهندسی برق گرایش الکترونیک هواپیمایی[۲۲][ویرایش]

این مهندسی با نام مهندسی الکترونیک هواپیمایی شناخته می‌شود. هواپیما قبل، حین و بعد از پرواز نیازمند تجهیزات و بسترهایی هست که بسیاری از نیازهای خود مانند اطلاعات ناوبری، سیستم‌های ارتباطی و نظارتی (CNS)را برطرف سازد. مسلماً چنین تجهیزاتی نیازمند نصب، راه اندازی، نگهداری و تعمیر می‌باشند که این وظیفه خطیر بر عهده یک متخصص الکترونیک هواپیمایی در فرودگاه‌های کشور است.[۲۱]

البته متخصصین الکترونیک هواپیمایی می‌توانند با گذراندن واحدهایی مدرک B2 یا همان اویونیک خود را از سازمان هواپیمایی کشوری دریافت کنند. این مدرک آنان را قادر می‌سازد که بتوانند بر روی سیستم‌های ناوبری، ارتباطی و الکترونیکی خود هواپیما نیز کار کنند یا به عبارت دیگر در شرکت‌های هواپیمایی در کنار متخصصین تعمیر و نگهداری هواپیما مشغول به کار شوند.[۲۱]

در این رشته تمام دروس مهندسی برق گرایش الکترونیک خوانده و علاوه بر آن دروس تخصصی و هواپیمایی نیز می‌خوانند. به همین خاطر دانشجویان این رشته برای مقاطع بالاتر می‌توانند در تمامی گرایش‌های مهندسی برق ادامه تحصیل دهند.[۲۱]

  • درس‌های اصلی: عوامل انسانی/ نقشه‌کشی مهندسی/ الکترومغناطیس/ریاضی مهندسی / الکترونیک۱ و ۲ و ۳/مدارهای الکتریکی ۱ و ۲/ مقررات و دستورالعمل‌های الکترونیک هواپیمایی /سیگنال و سیستم‌ها / ماشین الکتریکی ۱ و۲ /آیرودینامیک و مکانیک پرواز / سیستم‌های کنترل خطی /سیستم‌های دیجیتال ۱/گزارش نویسی فنی /آزمایشگاه مدارهای الکتریکی و اندازه‌گیری / آزمایشگاه الکترونیک ۱ و ۲و ۳/ آزمایشگاه دیجیتال ۱ و۲ / حقوق هواپیمایی / شبکه‌های کامپیوتری / الکتریک هواپیما /زبان تخصصی الکترونیک هواپیمایی / کارگاه الکتریک هواپیما[۲۳]
  • درس‌های تخصصی: سیستم‌های فرستنده و گیرنده/ خطوط انتقال و مایکروویو / سیستم‌های اندازه‌گیری و آلات دقیق هواپیما / آزمایشگاه سیستم‌های اندازه‌گیری و آلات دقیق هواپیما /مدارهای پالس و دیجیتال / آزمایشگاه مایکروویو /الکترونیک صنعتی / سیستم‌های کمک ناوبری ۱ و ۲/ کارگاه سیستم‌های اندازه‌گیری و آلات دقیق هواپیما / CNS / آزمایشگاه پالس و دیجیتال[۲۳]

مهندسی برق گرایش مخابرات هواپیمایی[۲۴][ویرایش]

این رشته که با نام مهندسی مخابرات هواپیمایی هم شناخته می‌شود، از نظر حیطه کاری مقداری با الکترونیک هواپیمایی متفاوت است هر چند که متخصصین این رشته به خاطر دانسته‌های مشترک برقی نیز می‌توانند مانند متخصصین الکترونیک هواپیمایی جهت کسب مدرک اویونیک (B2) اقدام نمایند.[۲۱]

مهندسین مخابرات هواپیمایی مجموعه ای از متخصصین را شامل می‌شود که اطلاعات زیادی پیرامون پرواز (مانند داده‌های هواشناسی، برخی اطلاعات خاص و …) را از طریق بسترهای موجود (مانند AFTN و …) دراختیار خود هواپیما یا بخش‌های دیگر در فرودگاه‌ها قرار می‌دهند. متخصصین این رشته عمدتاً نیازمند دانش کامپیوتر، شبکه و IT می‌باشند. دانشجویان این رشته برای مقاطع بالاتر می‌توانند در تمامی گرایش‌های مهندسی برق ادامه تحصیل دهند.[۲۱]

  • درس‌های اصلی: عوامل انسانی/ نقشه‌کشی مهندسی/ الکترومغناطیس/ریاضی مهندسی / الکترونیک۱ و ۲ و ۳/مدارهای الکتریکی ۱ و ۲/ مقررات و دستورالعمل‌های مخابرات هواپیمایی /سیگنال و سیستم‌ها / ماشین الکتریکی ۱ و۲ /اصول سیستمهای مخابراتی / سیستم‌های کنترل خطی /سیستم‌های دیجیتال ۱/گزارش نویسی فنی /آزمایشگاه مدارهای الکتریکی و اندازه‌گیری / آزمایشگاه الکترونیک ۱ و ۲و ۳/ آزمایشگاه دیجیتال ۱ و۲ / حقوق هواپیمایی / شبکه‌های کامپیوتری /زبان تخصصی مخابرات هواپیمایی[۲۵]
  • درس‌های تخصصی: سرویس اطلاعات پرواز/ سیستم‌های فرستنده و گیرنده هواپیما / میدان و امواج / سیستم‌های دیجیتال ۲/ سیمولاتور سیستم عامل و سوئیچینگ / طراحی و مهندسی شبکه مخابرات / مخابرات دیجیتال / هواشناسی و کدها / سیستم مبادله پیام AMHS&A / ریزموج و آنتن / طرح‌های منطقه ای مخابرات هواپیمائی /مخابرات بی‌سیم / روبکس و آمار مخابرات[۲۵]

دوره‌های تخصصی آزاد[ویرایش]

دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری به عنوان یک مرکز دارای گواهی نامه CAO.IRI PART 147 از سازمان هواپیمایی کشوری، دوره‌های تخصصی تعمیر و نگهداری هواپیما در دو گرایش مکانیک هواپیما (B1) و اویونیک (B2) را به صورت دوره‌های کامل دوساله یا تطبیقی برگزار می‌کند.

به ابتکار شرکت صنایع هواپیمائی ایران  یک دوره تخصصی مکانیک و اویونیک در سال 1353 از طریق کنکور ورودی  و در آموزشگاه  هواپیمائی قلعه مرغی آغاز گردید. پذیرفته شدگان در این دوره های ویژه تخصصی پس از گذراندن یک دوره ویژه آموزش زبان انگلیسی به دو بخش دوره های تخصصی مکانیک و اویونیک (دانش الکترونیک هواپیما) تقسیم شدند و هر گروه به آموختن دانش تخصصی خود یعنی مکانیک و یا اویونیک در مدت یکسال و نیم پرداختند.

در بخش اویونیک آموزش پایه های الکترونیک بوسیله استادان امریکائی و بزبان انگلیسی انجام میگرفت. از جمله استادان مجربی که به کار آموزش الکترونیک مشغول بودند باید از استاد بوریس یاد کرد.

هدف از این دوره آموزشی تامین پرسنل مورد نیاز شرکت صنایع هواپیمائی ایران در بخش تعمیر و نگهداری سیستمهای مکانیکی و اویونیکی هواپیماهای جنگنده آمریکائی اف 5 ؛ اف 4 و اف 14 بود. از اینرو  پس از پایان دوره تحصیلی این دانش آموختگان به عنوان تکنسین هواپیما در استخدام شرکت صنایع هواپیمائی ایران در آمده و هر یک دربخش تخصصی خود در سال 1355  آغاز بکار نمودند .درکلاس گروه اویونیک شمار تکنسینها به 13 تن میرسید.  

هم چنین دوره‌های دیگری نظیر دوره فروش بلیط هواپیما، سیستمهای مدیریت ایمنی و سایر دوره‌های تخصصی مرتبط با هوانوردی را ارائه می‌دهد. قبل از انتخاب دوره به هزینه‌های میان ترم توجه فرمایید و فقط هزینه ثبت نام را در نظر نگیرید.

اساسنامه[ویرایش]

ساختار[ویرایش]

براساس ماده سوم اساسنامه، این مرکز دارای شخصیت حقوقی و استقلال اداری و مالی است و وابسته به شرکت مادر تخصصی فرودگاه‌های کشور (بعدها شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران) می‌باشد.[۲۶] دادن حکم، پذیرش استعفا و اختیار عزل ریاست دانشکده بر عهده وزیر راه و شهرسازی است.[۲۷]همچنین این مرکز عضو برنامه Trainair plus سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی موسوم به ایکائو است.[۳]

هیئت امنا[ویرایش]

اهداف[ویرایش]

براساس گفته‌های دانشکده، سه هدف عمده این مکان شامل موارد زیر است:

  1. مشارکت در تربیت نیروی انسانی متخصص مورد نیاز کشور در زمینه هوانوردی و فرودگاهی[۲۹]
  2. زمینه‌سازی مناسب برای رفع نیازهای فنی و تخصصی آموزش عالی در زمینه مذکور[۲۹]
  3. استفاده از ظرفیتهای بالقوه موجود در کشور برای توسعه و گسترش فناوری حمل و نقل هوایی[۲۹]

وظایف و اختیارات[ویرایش]

براساس ماده دوم اساسنامه ارائه شده توسط وزارت علوم و تحقیقات،[۳۰] وظایف و اختیارات این نهاد شامل:

  1. فراهم آوردن امکانات ضروری برای تحقق اهداف دانشکده.[۳۱]
  2. همکاری با مراکز آموزشی و پژوهشی که دارای فعالیتهای علمی در زمینه هوانوردی و فرودگاهی هستند به منظور بهره‌گیری از تجارب و تخصص آنان.[۳۱]
  3. پذیرش و تربیت دانشجو در رشته‌های مربوط به فناوری حمل و نقل هوایی با مجوز شورای گسترش آموزش عالی[۳۱]
  4. انتشار مجله، کتاب علمی، جزوه آموزشی، تولید نرم‌افزار و برنامه‌های رایانه ای متناسب با اهداف دانشکده طبق ضوابط و مقررات مربوط[۳۱]
  5. برگزاری همایش‌های علمی و ارائه دستاوردهای علمی دانشکده در قالب کارگاه‌های آموزشی با رعایت ضوابط و مقررات مربوط[۳۱]

رئیس‌های دانشکده[ویرایش]

  • طیبی رهنی (؟ -۱۳۸۱)
  • محمدرضا عبدالرحیمی (؟ - ۱۳۹۱)[۳۲]
  • حسین قنبری (۱۳۹۲–۱۳۹۸)[۳۲]
  • مهرداد طباطبایی (۱۳۹۸-١٤٠٠)[۳۳]
  • علی واحدی (١٤٠٠-کنون)

همکاری‌ها[ویرایش]

دانشجویان[ویرایش]

براساس گفته رئیس سابق دانشکده تا سال ۱۳۹۴، بیش از ده هزار نفر در این دانشکده به تحصیل پرداخته‌اند.[۳۸]

تعداد دانشجویان آکادمیک در هرسال[ویرایش]

  • سال ۱۳۹۴ تنها از طریق کاردانی به کارشناسی (کارشناسی ناپیوسته): ۸۰ نفر[۳۹]
  • سال ۱۳۹۹ تنها از طریق کنکور سراسری (کارشناسی پیوسته): ۹۰ نفر[۴۰]

فارغ التحصیلان برجسته[ویرایش]

به علت جابجایی‌ها و تغییر نام‌های این دانشکده و تغییر رشته‌های تدریسی در طول تاریخ ممکن است افراد در رشته و مکان‌هایی درس خوانده باشند که امروزه زیرمجموعه دانشکده نباشند.

  • عفت تجارت‌چی، نخستین خلبان زن ایرانی، رشته خلبانی
  • فاطمه پهلوی، دختر رضاشاه و دهمین فرزند او، رشته خلبانی[۴۱]
  • هوشنگ شهبازی، خلبان مسافربری ایران، رشته مهندسی پرواز
  • اکرم منفرد آریا، خلبان زن ایرانی، رشته خلبانی
  • قدسیه فرخ‌زاد، از نخستین زنان خلبان ایران، رشته خلبانی
  • ساساندخت ساسانی، خلبان زن ایرانی، رشته خلبانی
  • داریوش تیمسار، اولین خلبان غیرنظامی ایران و نخستین دانش‌جو این دانشکده (آموزشگاه عالی هوانوردی)، رشته خلبانی[۴۲]
  • سینا فیاض‌منش، پسر عفت تجارت‌چی، رشته مهندسی هواپیما
  • آینا آوشید، نخستین کمک خلبان زن ایرانی، رشته خلبانی[۴۳]

کانون فارغ التحصیلان[ویرایش]

کانون در سال ۱۳۹۵ خورشیدی تأسیس گردید.[۴۴] با توجه به شروع فعالیت‌های کانون فارغ التحصیلان دانشکده، برخی از اهداف این کانون عبارتند از:

  1. انعکاس نیازهای علمی و فنی بخش‌های مختلف اجرایی کشور به دانشکده.[۴۴]
  2. ایجاد تسهیلات لازم جهت استفاده فارغ التحصیلان از امکانات آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و رفاهی دانشکده.[۴۴]
  3. برگزاری کنفرانس‌ها، سمینارها و گردهمایی‌های علمی، فنی، فرهنگی و اجتماعی.[۴۴]
  4. شناسایی توان علمی، فنی، تحقیقاتی و مدیریتی اعضای کانون و هدایت آنها به مراکز مورد نیاز کشور.[۴۴]
  5. فراهم نمودن زمینه انجام پروژه‌های مشترک علمی، فنی بین دانشکده و بخش‌های اجرایی کشور.[۴۴]
  6. هماهنگی در امر بهره‌گیری اساتید و دانشجویان از مراکز صنعتی کشور از طریق بازدیدهای علمی و تأمین دوره‌های کارآموزی مناسب برای دانشجویان.[۴۴]
  7. راهنمایی فارغ التحصیلان برای کاریابی و اشتغال در مراکز علمی و صنعتی کشور.[۴۴]

سهم از بودجه کشور[ویرایش]

سهم مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور از کل بودجه ۱۳۹۴ اعتباری به میزان ۷۴٫۵۰۰ میلیون ریال است.[۴۵]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «مذاکرات مجلس شورای ملی، جلسه چهل و هفتم مجلس هفدهم».
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «معرفی دانشکده». www.catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۱.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ مدیر. «دانشکده صنعت هواپیمایی عضو رسمی برنامه جهانی TRAINAIR PLUS ایکائو شد». www.catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  4. «دانشگاه صنعت هواپیمایی کشوری». دانشگاه صنعت هواپیمایی کشوری. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۱.
  5. «دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری | هوافضا | مرکز مهندسی هوافضا». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ فوریه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۱.
  6. «مذاکرات مجلس شورای ملی، جلسه ۱۴».
  7. «سازمان هواپیمایی کشوری». fa.m.wikipedia.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۱۰.
  8. «جلسه ۴۷ مجلس هفدهم شورای ملی».
  9. «تاریخ سازمان هواپیمایی کشوری». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۲۱.
  10. «فارغ التحصیلان صنعت هوانوردی به خارج از کشور اعزام می‌شوند». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  11. نوروز ۱۳۴۸). "با راهنمایان آسمان ایران آشنا شوید". تهران مصور: ۸۶.
  12. «دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری - Civil Aviation Technology College». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۱۰.
  13. "University Ranking 2020 | The Biggest University Database". www.unipage.net. Retrieved 2021-02-17.
  14. «Middle East | Ranking Web of Universities: Webometrics ranks 30000 institutions». www.webometrics.info. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۲-۱۷.
  15. «Search | Ranking Web of Universities: Webometrics ranks 30000 institutions». www.webometrics.info. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۲-۱۷.
  16. «Search | Ranking Web of Universities: Webometrics ranks 30000 institutions». www.webometrics.info. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۲-۱۷.
  17. «Search | Ranking Web of Universities: Webometrics ranks 30000 institutions». www.webometrics.info. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۲-۱۷.
  18. «مهندسی الکترونیک و مخابرات هواپیمایی». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۲-۱۷.
  19. «پایگاه خبری-تحلیلی ایرلاین پرس | ⬅️⬅️⬅️ اطلاعیه پذیرش دانشجو دانشکده صنعت هواپیمایی». airlinepress.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۱.
  20. «◄ سهم دانشکده صنعت هواپیمایی از لایحه بودجه ۹۴». تین نیوز. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۱.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ ۲۱٫۲ ۲۱٫۳ ۲۱٫۴ ۲۱٫۵ ۲۱٫۶ ۲۱٫۷ ۲۱٫۸ «Raahnamaye-jaame-94-6-Mordad[catc.info]». s3.picofile.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۱.
  22. بنا بر تصویب وزارت علوم
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ «چارت کارشناسی پیوسته رشته مهندسی الکترونیک هواپیمایی» (PDF).
  24. بنا بر تصویب وزارت علوم
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ «چارت کارشناسی پیوسته رشته مهندسی مخابرات هواپیمایی» (PDF).
  26. «ماده سوم اساسنامه مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور» (PDF).
  27. «ماده ۸ اساسنامه مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور» (PDF).
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ ۲۸٫۲ ۲۸٫۳ ۲۸٫۴ ۲۸٫۵ ۲۸٫۶ ۲۸٫۷ «ماده ۶ اساسنامه مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور» (PDF).
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ ۲۹٫۲ «اهداف». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  30. [اساسنامه دانشکده «http://catc.ac.ir/images/asasnameh.pdf»] مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک). پیوند خارجی در |title= وجود دارد (کمک)
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ ۳۱٫۲ ۳۱٫۳ ۳۱٫۴ «وظایف و اختیارات، ماده دوم اساسنامه». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ «مراسم تودیع سرپرست سابق و معارفه ریاست جدید مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور». www.catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  33. مدیر. «انتصاب آقای مهندس طباطبایی به سمت ریاست مرکز». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  34. «برگزاری جلسه مشترک مدیران ارشد دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری با نماینده دانشگاه ساپینزا ایتالیا». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  35. «انعقاد تفاهم نامه همکاری آموزشی و پژوهشی دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری با انجمن آزمونهای غیر مخرب ایران». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  36. «انعقاد تفاهم نامه همکاری آموزشی فیمابین دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری ایران و شرکت (DEHKA) کشور غنا». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  37. «پانزدهمین کنفرانس بین‌المللی انجمن هوافضای ایران». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  38. «پرواز دانشکده هواپیمایی برای جذب فارغ‌التحصیلان رشته‌های مهندسی». ایسنا. ۲۰۱۴-۰۹-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۱.
  39. «پذیرش دانشجو در مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور آزمون سراسری». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  40. دفترچه انتخاب رشته ریاضی کنکور سال ۱۳۹۹
  41. «Hompage of Akram Monfared Arya». www.arya.se. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۱۰.
  42. «اولین خلبان بازرگانی ایرانی». تین نیوز. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۱۰.
  43. «نخستین زنانی که آسمان ایران را تصاحب کردند». ایندیپندنت فارسی. ۲۰۱۹-۱۰-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۱۰.
  44. ۴۴٫۰ ۴۴٫۱ ۴۴٫۲ ۴۴٫۳ ۴۴٫۴ ۴۴٫۵ ۴۴٫۶ ۴۴٫۷ «معرفی کانون». catc.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۹.
  45. «◄ سهم دانشکده صنعت هواپیمایی از لایحه بودجه ۹۴». تین نیوز. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۱.

پیوند به بیرون[ویرایش]