ایل میلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میلان نام یکی از ایلهای کرد و کرمانج ایران در استان آذربایجان غربی در شهرستانهای ماکو و خوی و سلماس و ارس کنار و شوط و چالدران و پلدشت می‌باشد. در حوزه شهرستان مهاباد انشعاباتی از ایل میلان زندگی می‌کنند. قلمرو اولیه این ایل منطقه وسیعی از آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی و ترکیه و قسمتی از سوریه را شامل می‌گردد که در جوار ایلات و طوایف وابسته خود به حیات ایلی ادامه می‌دهد.

قسمتی از ایل میلان در حوزه شهرستان اسکو در آذربایجان شرقی یکجانشین شده‌اند و شهری به نام میلان را به وجود آورده‌اند. زبان مرسوم بین مردم ایل میلان کردی می‌باشد.

سرزمین پهناور و پربرکتی، از کناره رودخانه «زنگمار» ماکو تا دهستان قطور شهر خوی، طایفه‌های ایل میلان را از چادرنشین کوچنده و ده‌نشین زراعت دربرگرفته است ولی این ایل با گذشت زمان به سمت تحصیل رو آورده و به مرور زمان شاهد حضور بزرگان زیادی از همین ایل در سطوح علمی و دانشگاهی شدیم.ایل میلان دارای ادبیات خاص خود است که تواریخ گذشته را با یک ادبیات خاص غنایی تحت عنوان کلام بیان می کند . کسی که کلام را می گوید دنگبژ است و مشهور ترین دنگبژ کورد که استاد شاکر دنیز ملقب به شاکرو باشند از افراد مورد علاقه ی این ایل می باشنو.این ایل در تواریخ گذشته به دلیل قدرت بزرگی که داشته یکی از ایل های مهم و خطرناک در حکومت های گذشته ی ایران به شمار نی آمده است و به همین دلیل برخی از شاه های ایران برخی از طوایف این ایل را به قسمت های مختلف ایران تبعید کرده اند به عنوان مثال طایفه دودکانلو در خراسان که از نظر فرهنگ و هنر یکی از سرشناس ترین ایلات کشور هستند . لازم به ذکر است که در زمان تبعید این طایفه چند طایفه از سایر ایلات را نیز همراه آنها تبعید کردند. ایل میلان به هیچ عنوان ایل خرافه پرستی نبوده و هرچند در برخی سایت ها جملاتی که همچنین منظوری را می رساند وجود دارد اما هر جمله ای واقعیت اصلی را بیان نمی کند. . ایل میلان به دو دسته بزرگ به نام «میلان» و «خلکانی» تقسیم می‌شود.ایل میلان

میلان پنج طایفه دارد به نام: «مَمَکانْلو»، «دودکانلو»، «مندولکانلو»، «شیخ کانلو»، سارمانلو».ایل میلان

خلکانی به دو دسته «میلان» و «خلکانی» بخش می‌شود. خلکانی شش طایفه دارد به نام: «کِچلانلو»، «گلی کانلو»، «اموئی»، «مروئی»، «قردوئی»، «خزوئی».ایل میلان

ایل میلان به طوایفی چون اومویی میلان، بروکی میلان، قلیکی میلان، دلائی میلان، شیخ کانلو میلان، مروئی میلان، قردوئی میلان، کچلانلو میلان، و ... تقسیم می‌شود که در اطراف شهرهای ماکو، سیه جشمه، خوی، پلدشت پراکنده شده‌اند و زندگی آنها بصورت عشایری می‌باشد. زبان مرسوم بین مردم ایل میلان کوردی کرمانجی می‌باشد.

ایل میلان با گذشت زمان در طول تاریخ از وضعیت ایل نشینی که در آن زمان اکثر مردم ایران وضعیت مشابهی را داشتند به شهرنشینی و تحصیل در دانشگاه های مختلف رو آورده که ماحصل این فعالیت حضور افراد بزرگی از این ایل همانند دکتر کمال میلان ،دکتر مجید میلان و سایر افراد برجسته که نام بردنشان از حوصله ی بحث خارج است را تربیت و وارد عرصه ی فرهنگی جهان کرده است.

منابع[ویرایش]

  • عدالت اومویی میلان و احمد علی اومویی میلان
  • اسکندری نیا، ابراهیم، ساختار و سازمان ایلات و شیوه معشیت عشایر آذربایجان غربی.
  • تابانی، حبیب‌الله، کردستان.
  • ایل میلان
  • حسن دلائی میلان - روستای تره میش

پیوند به بیرون[ویرایش]

نوشتار ایل میلان، در گاهنامه هنر و مردم