طایفه میر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میر به معنای امیر،حاکم و بزرگ و سرپرست میباشد. [۱]

تیره‌های طایفه میر[ویرایش]

تیره‌های مشخص شامل محمدخان، رستم خان، میراحمد، میرکریم،میرمحمد، میرتقی، میر حسینعلی، میر آواس، میر عالی خانی، میر شفیع، میر نقی، میر مسیم، میر بهرام بیک، میرعلی میری، میررحیم و میر محمدکاظم است.[۱]

سایر[ویرایش]

از بزرگان این طایفه می‌توان نام‌هایی به مانند

میر شاهوردی خان آخرین اتابکان لرستان از سلسله اتابکان لر کوچک است که در زمان حکومت صفویان بر لرستان حکومت می‌کرده‌است.
میر نوروز شاعر نامی لر از این طایفه می‌باشد.

بعد از کشتن میرشاهوردی خان توسط شاه عباس صفوی سه پسرش به نام‌های میر نیدل و میر احمد و میراصلان خان طایفه میر را به شرح زیر تشکیل می‌دهند:

احمد:به‌طور کلی نیای میرهای دهلران از جمله میر نوروز می‌باشد.

نیدل:نیای میرهای لرستان و خوزستان و دره شهر می‌باشد.

دو تیره بزرگ و مهم میر وجود دارد که به میردورقی و میرچناری معروف هستند، طبق تحقیقات و کتاب تاریخ پانصد ساله لرستان به تألیف حاج نصرت میر یقین حاصل شد که این دو تیره از اعقاب و بازماندگان کرمی (کرامت) برادر محمد بن خورشید می‌باشند.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ محمدرضا رضایی. تاریخ لرستان

منابع[ویرایش]

  • رضایی محمد رضا. تاریخ لرستان
  • سردار اسعد علیقلی خان. تاریخ بختیاری
  • عکاشه اسکندر خان تاریخ ضیغم الدوله بختیاری