بنی‌طرف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بنی طُرُف از قبایل پرجمعیت عرب استان خوزستان است که درناحیه دشت آزادگان، سوسنگرد، بستان، حویزه، شوش و ... و به ویژه اهواز فعلی ساکن هستند و از معروف‌ترین قبایل عربی ایران و دیگر کشورهای عربی می‌باشد.[۱] این طایفه به قبیله ی طی منسوب است و در قرن هشتم از یمن وارد عراق شده‌ است. سیصد سال پیش دسته‌هایی از بنی طرف وارد ایران شدند و در اطراف خرمشهر و کنار طایفه بنی ساله ساکن شدند. کمی بعد به سوسنگرد کوچ کردند و کم کم نامشان بر این سرزمین داده شد. البته در اوایل سال ۱۳۱۴ این نام به دشت میشان تغییر داده شد و قلعه خفاجیه نیز سوسنگرد نام گرفت. بنی طرف به خاطر حضور فعالشان در جهاد علیه انگلیسی‌ها به رهبری شیخ عاصی شرهان و شیخ عوفی پسر شیخ مهاوی در جنگ جهانی اول، که بعدها نبرد جهاد یا حرب المنیور نام گرفت بسیار مشهورند که هم‌ اکنون مقبره ی 67 شهید از آن در منطقه ای به نام "جهاد" که قبرستان بزرگی هم می‌باشد ( بعد از قبرستان سید هادی در مسیر اهواز سوسنگرد یک بریدگی می‌باشد کنار روستای عبوده ) موجود است. رشادت‌های قبیله ی بنی طرف که در صدر آن شیخ عاصی شرهان که تا امروزه بر سر زبان مردم عرب خوزستان می‌باشد.

پرچم جنگ طایفه ی بنی طرف، بیوض نام دارد.

این قبیله به دو دسته ی بیت اسعید(صالح) و بیت سیاح (صیاح) تشکیل می‌شود. در واقع اسعید پدر سیاح و صالح بود.

خاندان‌های بنی طرف: 1.بیت سعید :بیت شرهان، بیت سبهان، بیت زایر علی/ 2.بیت صیاح : بیت امهاوی، بیت امنیشد

منابع[۲][ویرایش]

  1. گیتاشناسی ایران، عباس جعفری، چاپ۱۳۸۴، جلد سوم
  2. یادکرد خالی (کمک)