هرکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایل هرکی از ایل‌های بزرگ کرد است که در کردستان ایران، عراق، ترکیه و سوریه ساکن است. ایل هرکی شامل سه قسمت مندان، سرهاتی و سیدان است. از ویژگی‌های ایل هرکی این است که در هر چهار کردستان ایران، عراق، ترکیه و سوریه ساکن هستند و از نیرومندترین ایل های کردستان می‌باشد که در طول تاریخ دچار تغییرات زیادی شده است. ایل هرکی در گذشته تابستان‌ها به ایران و ترکیه می‌آمدند و زمستان‌ها به عراق می‌رفتند.[۱] زبان مردم ایل هرکی کردی است و در حال حاضر اکثراً در منطقه مرگور، ترگور، دشت و باراندوز ارومیه و همچنین دشت بیل اشنویه و نقده سکونت دارند.[۲]در کردستان عراق هم ایل هرکی در اربیل، دهوک و موصل ساکن هستند. همچنین این ایل در کردستان ترکیه نیز در هکاری سکونت دارد.[۳]

ریاست ایل هرکی در صد سال اخیر[ویرایش]

بزرگان و اندیشمندان این ایل هرگز در انتخاب رهبر بصورت انتخاب موروثی رفتار نکرده و همیشه مفیدترین رفتار را نشان داده‌اند، این قوم در انتخابی که درآن بزرگ و ریش سفید و دانای بزرگ آن خانواده‌ها حضور داشته بر اساس لیاقت به انتخاب بزرگ خاندان می پرداختند. معیار لیاقت برای انتخاب رییس ایل، رهبری، شجاعت، خرد و دیگر ملاک‌های اصلی یک رهبر کارآمد بود.[۴] ایل هرکی در گذشته بسیار متحد بوده و در برخورد با مشکلات و پیشامدهای آن موقع بسیار خوب عمل می‌کرد. دین ایل هرکی اسلام است و مذهب آنها سنی شافعی میباشد. ایل هرکی از اقوام آریایی تبار ماژیا و آریزا است و به زبان کردی کرمانجی صحبت می کنند. ایل هرکی مخارج خود را از راه دامداری و کشاورزی به دست می آوردند.

پانویس[ویرایش]

  1. مدیسون، مانویل، «ایلات لرستان»، ص ۳۶۹
  2. شهبازی، عبدالله، «مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر»، تهران: نشرنی، ۱۳۶۹، ص 206
  3. مکنزی، استفان، «تاریخ خاورمیانه»، ترجمه سپهر آزادی، تهران: انتشارات بارز، ۱۳۸۷.
  4. بابازاده، رضا، «تحولات ترکیه و کمالیسم»، تهران: انتشارات قدس، ۱۳۴۶.

منابع[ویرایش]

۱. مکنزی، استفان. تاریخ خاورمیانه. ترجمه سپهر آزادی. تهران: انتشارات بارز، ۱۳۸۷.

۲. فیضی، میرصادق. نگاهی اجمالی بر اقوام ایران. تهران: ناشر نسل نو، ۱۳۸۶.

۳. شهبازی، عبدالله. مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر. تهران: نشرنی، ۱۳۸۶.

۴. محمدی، آیت. سیری در تاریخ سیاسی کرد و کردهای قم. انتشارات پرسمان، ۱۳۸۲.

۵. رابرت. ویلیام. صفویه و آذربایجان. تهران: انتشارات قلم، ۱۳۶۷

۶. بهتویی، ح. کرد و پراکندگی او در گستره ایران زمین. تهران: ۱۳۷۷.

۷. توحدی، ک. حرکت تاریخی کرد به خراسان. تهران: انتشارات توس و اسفند، ۱۳۶۶ و ۱۳۷۸.

۸. جباری، سهیل. تاریخ زندیه. کرمانشاه: انتشارات صدف، ۱۳۳۴.

۹. کاظم نیا، پیمان. تاریخ سرزمین ایران. تهران: ۱۳۴۵.

۱۰. قاسملو، عبدالرحمن. کوردستان کرد.