طایفه خواجه‌وند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خواجه‌وند، نام یکی از طوایف کرد زبان، ساکن در گروس بوده است.[۱]

کوچ اجباری[ویرایش]

طایفه خواجه‌وند تا دوران افشاریه از طوایف بزرگ گروس بوده است، تا اینکه در دوران نادر شاه افشار، این طایفه بزرگ را از گروس و تعدادی از آنان را نیز از کرمانشاه و کردستان به شمال ایران انتقال دادند، نادر شاه از این کار اهداف سیاسی خاصی را دنبال می‌کرد، هدف از مهاجرت این طایفه جلوگیری از شورش آنان در گروس و مقابله با ساکنان بومی شهرستان‌های تنکابن، کلاردشت، کجور و آن نواحی بوده است.
در دوران حکومت زندیه تعداد بیشتر این طایفه در زمان حکومت کریم خان زند به مناطق و نواحی مسکونی سابق خود یعنی گروس و نواحی اطراف آن بازگردانده شدند.
در زمان قاجار، آقا محمد خان قاجار بار دیگر این طایفه را به شهرهای کجور، کلاردشت و تنکابن مهاجرت دادند، و این طایفه در شمال ایران ساکن شد و با مردمان بومی آن شهرها درآمیختند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ḴᵛĀJAVAND-iranicaonline
  2. یوسفی‌نیا، علی‌اصغر، تاریخ تنکابن، چاپ اول، ۱۳۷۰ ص ۳۱۵