طایفه خواجه‌وند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خواجه‌وند، نام یکی از طوایف کرد زبان، ساکن در گروس ایران است.در حال حاضر خواجه وند در مازندران در شهرهای کجور کلاردشت نور نوشهر چالوس تنکابن بابل امل قائمشهر و ساری و کیاسر پراکنده اند. گفتنیست در شهرهای تهران شهریار هشتگرد ابهر قیدار قروه دیواندره گلپایگان و سمنان هم ساکن و زندگی میکنند.

کوچ اجباری[ویرایش]

طایفه خواجه‌وند تا دوران افشاریه از طوایف بزرگ گروس بوده است، تا اینکه در دوران نادر شاه افشار، این طایفه بزرگ را از گروس و تعدادی از آنان را نیز از کرمانشاه و کردستان به شمال ایران انتقال دادند، نادر شاه از این کار اهداف سیاسی خاصی را دنبال می‌کرد، هدف از مهاجرت این طایفه جلوگیری از شورش آنان در گروس و مقابله با ساکنان بومی شهرستان‌های تنکابن، کلاردشت، کجور و آن نواحی بوده است.
در دوران حکومت زندیه تعداد بیشتر این طایفه در زمان حکومت کریم خان زند به مناطق و نواحی مسکونی سابق خود یعنی گروس و نواحی اطراف آن بازگردانده شدند.
در زمان قاجار، آقا محمد خان قاجار بار دیگر این طایفه را به شهرهای کجور، کلاردشت و تنکابن مهاجرت دادند، و این طایفه در شمال ایران ساکن شد و با مردمان بومی آن شهرها درآمیختند.[۱]در دوره حکومت قاجار در جنگهای ایران و روس در دوره فتحعلیشاه و در جنگ هرات در دوره ناصرالدین شاه قاجار در سپاه ایران حضور داشته ورشادتها نمودند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. یوسفی‌نیا، علی‌اصغر، تاریخ تنکابن، چاپ اول، ۱۳۷۰ ص ۳۱۵