بچاقچی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بچاقچی، یکی از بزرگترین ایلات استان کرمان است. ایشان شیعه‌مذهب هستند و در گذشته به گویشی از ترکی صحبت می کردند ولی امروزه اکثرا شهر نشین شده و به فارسی صحبت میکنند. واژه بچاقچی در ترکی به معنای چاقوساز است و گویا از نام یکی از روسای گذشته ایل گرفته شده‌است. بچاقچی‌ها در گذشته به پرورش اسب مشغول بودند و در سوارکاری شهره بودند، حتی در دوره رضاشاه واحدهای سواره‌نظام ارتش در کرمان را تشکیل می‌دادند، امروزه اما مردان به دامپروری و باغداری و کارگری مشغول‌اند و زن‌ها قالی، جاجیم و گلیم می‌بافند، غیر از آن بز معروف راینی نیز پرورش می‌دهند. ایشان به تدریج آبادی‌نشین شده‌اند و امروزه بیشترشان ساکن دهستان بلورد شهرستان سیرجان اند. از سابقه این ایل تا قبل از قاجار اطلاعاتی در نیست. در ۱۹۱۷ در جریان جنگ جهانی اول بچاقچی‌ها به رهبری حسین‌خان بچاقچی با انگلیسی‌ها به جنگ پرداختند و با نیروهای پلیس جنوب درگیر شدند. وی در سال بعد به آلمانی‌هایی که از دست ژنرال سایکس گریخته‌بودند پناه داد. همچنان در سال ۱۳۲۲ ارتش ایران به مدت سه ماه با سواران وی درگیر بود.

منابع[ویرایش]