بیگ‌زاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بیگ‌زاده یا بگْ زاده، نام یکی از ایل‌های کرد ایران پراکنده در شمال غرب ایران است که در منطقه ترگور یکی از سه دهستان واقع در سیلوانای شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی کشور ایران است. حدود ۵ روستای واقع شده در منطقهٔ ترگور معروف به منطقهٔ بیگ‌زاده‌ها همگی کردنشین بوده و اغلب ساکنان آن کشاورز و دامدار هستند بیشترین محصولات کشاورزی منطقه بیگ‌زاده‌ها سیب است.

بیگ‌زاده‌ها را همان‌طور که از اسمشان بر می‌آید را یکی از گروه‌های بزرگ و نجبای کرد دانسته‌اند و یکی از بزرگترین و ثروتمندترین طایفه‌های کردهای ایران واقع در ارومیه می‌باشد. به دلیل موقعیت جغرافیایی منطقه ترگور که بسیار سرد و کوهستانی می‌باشد افراد این طایفه خلق و خویی خشن و سرکش دارند. در زمان محمدرضا شاه پهلوی بیگ زاده‌ها به سر کردگی نوری بیگ بیگ زاده به صورت خود مختار در منطقه ترگور حکمرانی می‌کردند و به همین دلیل در تقسیم‌بندیهای ایلات زیر مجموعه هیچ ایلی قرار نگرفته و آن را به عنوان طایفه مستقل بیگ‌زاده شناسایی می‌کنند.

نقش تاریخی:

در اوایل دورة قاجار، بیگهای طوایف کرد حوالی ارومیه و دو سوی مرز ایران و عثمانی، برای عباس میرزا نایب‌السلطنه د ۲۴۹ق، در جنگ، سرباز سواره و پیاده تأمین می‌کردند و از این‌رو، مورد حمایت او بودند. در ۳۲۱ش که آذربایجان در اشغال ارتش شوروی بود، برخی ایلات و عشایر، از جمله کردهای اطراف ارومیه، به تحریک روسها آشوب برپا کردند. در این میان، کردهای بیگ‌زاده نیز به سرکردگی نوری بیگ عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان در محال ترگور، واقع در منطقة غربی ارومیه، مشغول تاخت و تاز بودند. همچنین در شورش بارزانیها کردهای بیگ‌زاده از شورشیان حمایت میکردند و همواره در به هدف رساندن بارزانی‌ها عادل بیگ عباسی نژاد پسر نوری بیگ نقش تعیین کننده‌ای داشت.

منابع[ویرایش]

نیکیتین، واسیلی، کرد و کردستان، ۸۵.

اسکندری نیا، ابراهیم، ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی، اورمیه، ۱۳۶۶ش.

ادمندز، سیسیل جان، کردها، ترکها، عربها، ترجمة ابراهیم یونسی، تهران، ۱۳۶۷ش.

افشار سیستانی، ایرج، ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران، تهران، ۱۳۶۶ش.

زنگنه، احمد، خاطراتی از مأموریتهای من در آذربایجان، تهران، ۱۳۵۳ش.