شوط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شوط
کشور  ایران
استان آذربایجان غربی
شهرستان شوط
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی آشوط، شاه‌آباد[۱]
مردم
جمعیت ۲۵٬۳۸۱ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۹۸۶ متر
اطلاعات شهری
شهردار محمدزاده
پیش‌شماره تلفنی ۰۴۴۳۴۲۷
وبگاه http://shoutcity.ir/


شوط یکی از شهرهای شمالی استان آذربایجان غربی در شمال غرب ایران است. این شهر مرکز سیاسی شهرستان شوط بوده و در ۴ کیلومتری جنوب رودخانهٔ «زنگبارچای» قرار گرفته‌است. جمعیت شوط در سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۱۹٬۷۵۹ نفر بوده‌است.[۲] طبق آخرین سرشماری کشوری در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر بالغ بر ۲۵٬۳۸۱ نفر می‌باشد.[۳]این شهر از سمت شمال با ماکو و پلدشت، از سمت جنوب و شرق با چایپاره و از سمت غرب با چالدران همسایه‌است.[۱][۴]

وجه تسمیه

این شهر ابتدا متعلق به ارامنه بوده و نامش آشوط بوده که به مرور زمان به شوط تبدیل شده گرچه امروزه حتی یک خانوار ارمنی در این شهر زندگی نمی‌کند نام ارمنی این شهر گفته‌ای بر این مدعاست

در زمان حکومت پهلوی نام شهر در اسناد دولتی به «شاه‌آباد» تغییر یافت؛ اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ خورشیدی، به اسلام‌آباد تغییر یافت اما به خاطر تشابه اسمی با اسلام‌آباد غرب واقع در کرمانشاه بار دیگر شهر به همان نام پیشین خود خوانده شد.[۵]

مردم

بافت مردم شهر شوط عمدتاً از ترک‌های آذری و همچنین اقلیتی از اقوام کرد (کرمانج) تشکیل شده‌است و اکثریت مردم به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند ‏[۶][۷][۸][۹][۱۰]

جاذبه‌های طبیعی

آبگرم معدنی و منبع آب شهری از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی شوط محسوب می‌شود. آبگرم در بالای تپه‌ای قرار گرفته که از دو سوی آن آبگرم و از وسط آن نیز آبسرد از داخل تپه به بیرون می‌جوشد.[۱][۱۱]

بناهای تاریخی

بسیاری از بناهای تاریخی و فرهنگی این شهر در طول تاریخ از بین رفته‌اند و هم‌اکنون اثری از آن‌ها باقی نمانده‌است. «تپهٔ تاریخی خلیل‌آباد» مربوط به دورهٔ اورارتوها و همچنین «عمارت تاریخی خان» با معماری مربوط به اواخر دورهٔ قاجار و اوایل دورهٔ پهلوی در روستای خوک (آخرین روستای خان‌نشین در منطقه) تنها آثار برجستهٔ تاریخی موجود در این شهر هستند.[۱۲]

پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ معرفی شهرستان شوط
  2. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 
  3. «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. بازبینی‌شده در 2018-07-26. 
  4. «شوط». www.irancities.ir. بازبینی‌شده در 2018-07-26. 
  5. «شوط». www.irancities.ir. بازبینی‌شده در 2018-07-26. 
  6. «معرفی ستاد نماز جمعه شهرستان شوط». ستادهای نماز جمعه. بازبینی‌شده در ۳۱ مهٔ ۲۰۱۷. 
  7. «دیدنی‌های شهرستان شوط». آواپارسی. بازبینی‌شده در ۳۱ مهٔ ۲۰۱۷. 
  8. «شهر شوط». بار و بندیل. بازبینی‌شده در ۳۱ مهٔ ۲۰۱۷. 
  9. «شوط». تیشینه. بازبینی‌شده در ۳۱ مهٔ ۲۰۱۷. 
  10. «شوط». سازمان دامپزشکی کشور. بازبینی‌شده در ۳۱ مهٔ ۲۰۱۷. 
  11. «آب گرم شوط ناشناخته ای که آوازه اش فراگیر خواهد شد. > سازمان منطقه آزاد ماکو». www.makufz.org. بازبینی‌شده در 2018-07-26. 
  12. «شهرداری شوط» جاذبه‌های طبیعی شهرستان شوط». shoutcity.ir. بازبینی‌شده در 2018-07-26. 

منابع

  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، مؤسسه گیتاشناسی، ۱۳۸۳.
  • [۱]