شوط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شوط
کشور  ایران
استان آذربایجان غربی
شهرستان شوط
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی آشوط، شوط‌آباد، شاه‌آباد، اسلام‌آباد[۱]
سال شهرشدن ۱۳۳۸
مردم
جمعیت ۲۵٬۳۸۱ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۹۸۶ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۲۸٫۵ درجهٔ سانتی‌گراد
میانگین بارش سالانه ۳۹۰ میلی‌لیتر
اطلاعات شهری
شهردار محمدزاده
پیش‌شماره تلفنی ۰۴۴۳۴۲۷
وبگاه http://shoutcity.ir/
تابلوی خوش‌آمد به شهر

شوط از شهرهای شمالی استان آذربایجان غربی در شمال‌غرب ایران است. این شهر مرکز سیاسی و اداری شهرستان شوط است و در ۴ کیلومتری جنوب رودخانهٔ (زنگبار چای) قرار گرفته‌است.

تاریخ[ویرایش]

شهر شوط به عنوان کهن‌ترین شهر منطقه و یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین شهر ارامنه با دارا بودن تپه‌هایی از تمدن اورارتو‌ها که قدمتی در حدود ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد دارند و با داشتن کلیساهای متعدد در اطراف شهر، شناخته می‌شود.

وجه تسمیه شوط[ویرایش]

اصل کلمه شوط از یک اسم ارمنی به نام آشوط گرفته شده که بعدها با گذشت زمان حرف الف آن حذف شده و یه صورت شوط درآمده است. ظاهراً آشوط نام پهلوانی ارمنی بوده که در این شهر می‌زیسته‌است. روند تغییر اسم این منطقه بدین صورت است که ابتدا از زمان سکونت ارامنه آشوط بوده سپس با ورود اسلام به منطقه به شوط تغییر یافته، در عصر معاصر در دوره پهلوی اول زمانی که هنوز روستا بوده با اسم شوط آباد شناخته می‌شده‌است تا اینکه در دوره پهلوی دوم به عنوان شهر شوط آباد ارتقا یافت اما چون بسیاری از اراضی این شهر تحت تملک اربابان دست نشانده شخص شاه بود به شاه آباد تغییر نام داد. پس از انقلاب به اسلام‌آباد تغییر نام داد اما به دلیل تشابه اسمی با اسلام‌آباد غرب باز به اسم قبلی خود یعنی شوط بازگردانده شد.

املا و تلفظ[ویرایش]

شوط
املا تلفظ
فارسی: شوط شُط
عربی: شوط شُط
انگلیسی: showt shout
لاتین: Şot Şot

[۲]

جغرافیا[ویرایش]

شهر شوط در ۴ کیلومتری جنوب رودخانهٔ «زنگبار چای» در دشتی پهناور و در محاصره تپه‌های رسی قرار گرفته‌است. این شهر از سمت شمال غربی با ماکو و از سمت شمال شرقی با پلدشت، از سمت جنوب شرقی با قره ضیاالدین و از سمت جنوب غربی با سیه چشمه همسایه‌است.[۱][۲]

اب و هوا[ویرایش]

شهر شوط اب و هوایی سرد و خشک دارد و در نظر bsk اب و هوا در شوط استپی محلی است. در طی سال در شوط زیاد باران نمی‌بارد. در شوط میانگین سالانه دما ۱۲٫۴ سانتی گراد است و میانگین بارندگی به ۲۶۴ میلی‌متر می‌رسد. کمترین میزان بارش در ماه اگوست رخ می‌دهد و میزان متوسط در این ماه ۷میلی لیتر است. بیشترین میزان بارش در ماه مه رخ می‌دهد و میزان متوسط در این ماه ۴۶ میلی لیتر است. میانگین دما در ماه ژوئیه ۲۶ درجه سانتی گراد است که در بالاترین میزان خود قرار دارد و ماه زانویه با میانگین دمای ۲٫۵- سردترین ماه سال است. تغییر در میزان بارش بین خشک‌ترین و مرطوب‌ترین ماه سال ۳۹ میلی لیتر است و تغییر در دمای سالانه ۲۸٫۵ درجه سانتی گراد است.[۳]

سدهای شوط[ویرایش]

  • سد کوچک قره زمین: این سد با ظرفیت یک میلیون و سیصد هزار متر مکعب که بر روی سیلابهای فصلی منطقه احداث شده‌است و ۱۰۰ هکتار را بصورت ثقلی و ۱۵۰ هکتار را نیز بصورت نوین تحت پوشش خود قرار می‌دهد.
  • سد کوچک اینجه قدیم: این سد با ظرفیت پانصد هزار متر مکعب که بر روی سیلابهای فصلی احداث شده‌است و ۵۰ هکتار را بصورت ثقلی و ۸۵ هکتار را بصورت نوین تحت پوشش خود قرار می‌دهد.
  • سد بدولی: این سد با ظرفیت ۳۵ میلیون متر مکعب برای ۳۲۵۰ هکتار (بهبود و توسعه) و ۱۰/۸ متر مکعب برای شرب و صنعت است.
  • سد فشل: این سد با ظرفیت ۱۳/۲ میلیون متر مکعب که برای ۲۱۰۰ هکتار (بهبود و توسعه) از زمینهای محدوده شهرستان شوط است.
  • سد انحرافی قزلداغ: با ظرفیت ۱۸ میلیون متر مکعب برای آبیاری ۲۴۰۰ هکتار (بهبود و توسعه) از زمینهای محدوده شهرستان شوط است.

مردم[ویرایش]

جمعیت[ویرایش]

طبق آخرین سرشماری کشوری در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷۲۱۹ خانوار و بالغ بر ۲۵٬۳۸۱ نفر است.[۴]

زبان[ویرایش]

زبان‌های رایج در این شهر ترکی آذربایجانی و کردی کرمانجی است.

دین و مذهب[ویرایش]

دین مردم این شهر اسلام بوده و از اهل تشیع و اهل تسنن تشکیل یافته‌است.

مراکز علمی[ویرایش]

  • دانشگاه پیام نور واحد شوط

اقتصاد[ویرایش]

شهر شوط به علت قرار گرفتن در بن‌بست جغرافیایی و عدم توجه مسئولان منطقه، تا قبل از تشکیل منطقه آزاد ماکو، فاقد کارگاه‌ها و واحدهای تولیدی و کارخانجات بود و دشت شوط و زمین‌های کشاورزی به شدت شور، خشک و کم اب بوده و به این خاطر روستاییان کمتر به کار کشاورزی مشغول هستند و باعث مهاجرت بی‌رویه مردم روستاها به شهر شده‌است ولی همچنان در سطح روستاها مردم شغل دامپروری را ادامه می‌دهند. اکثر مردم شهر شوط در بخش خدمات (اداری) مشغول به کار هستند و بعضی از مردم نیز به تجارت و بازرگانی درسطح شهر و منطقه روی اورده‌اند.

مراکز صنعتی[ویرایش]

  • شهرک صنعتی شوط: کارگاه روغن خام کنجد؛ واحد تولیدی شرکت آذرپترولیوم (انواع قیر)؛ کارگاه سنگ بری؛ کشتارگاه مرغ ویژه؛ واحد تولیدی گچ ساختمانی؛ شرکت گرما الکترونیک کوثر (واحد تولیدی فر خانگی)؛ واحد تولیدی تخته چند لایه خام؛ شرکت آجر ماشینی ظفر؛ واحد تولیدی آرد سفید؛ شرکت آزاد گاز (کپسول‌های گاز)؛ کارخانه فرش مسعود آذربایجان؛ کارخانه آسفالت شهرداری شوط؛ کارگاه شن و ماسه شویی

طیور[ویرایش]

شهرستان شوط دارای ۲۲ واحد پرورش مرغ گوشتی با ظرفیت ۳۶۳۰۰۰ قطعه است و پرورش مرغ تخمگذار در شهرستان شوط با ظرفیت ۱۵۰۰۰ قطعه وجود دارد.[۵]

اماکن گردشگری[ویرایش]

جاذبه‌های طبیعی[ویرایش]

  • آبگرم معدنی (ایستی سو)؛ استخر و مجموعه اب درمانی سرپوشیده آبگرم معدنی در بالای تپه‌ای قرار گرفته که از دو سوی آن آبگرم و از وسط آن نیز آبسرد از داخل تپه به بیرون می‌جوشد و در شهر شوط قرار دارد.
  • غار شیخ سلو در روستای شیخ سلو
  • رودخانه و دره جاب در روستای عزت آباد
  • آبشار صخره ای در شهر شوط
  • تفرجگاه داش فشل در روستای داش فشل
  • کوه سُقار: این کوه در شوط با ارتفاعی در حدود ۲۸۰۰متر مکان مناسبی برای کسانی که مایلند کوهپیمایی طولانی داشته باشند. از جبهه شمال غربی واز روستای ارپالیق واز جبهه شمالی از روستای چاوگون می‌توان به این کوه صعود کرد.[۱][۶]

بناهای تاریخی[ویرایش]

شهرستان شوط دارای ۳۵ اثر ثبت شده ملی است ولی متأسفانه بسیاری از بناهای تاریخی و فرهنگی این شهر در طول تاریخ از بین رفته‌اند و هم‌اکنون اثری از آن‌ها باقی نمانده‌است. اما با این وجود هنوز هم در روستاهای شهرستان شوط آثاری بر جای مانده که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تپهٔ خلیل‌آباد مربوط به دورهٔ اورارتوها در شهر شوط
  • «عمارت تاریخی خان» با معماری مربوط به اواخر دورهٔ قاجار و اوایل دورهٔ پهلوی در روستای خوک (آخرین روستای خان‌نشین در منطقه)
  • گنبد مقبره تاریخی کندال واقع در جنوب روستای کندال بر روی تپه ای نزدیک قعله کافر قالاسی قرار گرفته‌است. این بنا مربوط به دوران سلجوقی است و نمای این گنبد سنگی و طرز سنگ چینی آن طوری است که هر بیننده ای را به فکر فرو می‌برد. ارتفاع گنبد۳متر و به شکل دایره است.
  • حمام تاریخی روستای صوفی (شوط)
  • تپه تاریخی و غار چهل پله روستای خضرلو
  • کلیسا گئورک مقدس در نزدیکی شهر مرگنلر در جنوب‌شرقی شهرستان شوط جای گرفته‌است. این کلیسای جذاب در قرن شانزدهم میلادی با سنگ‌های خوش‌تراش بنا شده‌است. اطراف این کلیسا سنگ صلیب‌هایی حجاری شده و قبرستان ارامنه در آن قرار دارد. ویرانه‌های خانه‌های بسیاری نیز نزدیک این روستا دیده می‌شود که حکایت از روستای پرجمعیت و آباد در گذشته دارد که به علت مهاجرت ارامنه از این مکان در قرن نوزدهم میلادی متروکه شده‌است.

سوغاتی و صنایع دستی[ویرایش]

صنایع چوبی، انواع قالی و بافته‌های دستی شامل فرش، گلیم، دستکش، شال گردن، کلاه، عرقیات از جمله عرقیات گیاهی، عرق بیدمشک، بادرنجبویه، عرق نعناع، گلاب، انواع نقل، گردو و بیدمشک، انواع محصولات باغی و کشاورزی شامل انگور، سیب درختی، عسل، لبنیات، کشمش، نقل بیدمشک، حلوای گردو، بافتنی‌های دستی، صنایع چوبی و ریزه کاری فرش‌های دستباف و معرق کاری در شهر شوط است.[۷][۸]

حمل ونقل[ویرایش]

ارتباط هوایی[ویرایش]

  • فرودگاه منطقه آزاد تجاری صنعتی ماکو واقع در شهرستان شوط

ارتباط زمینی[ویرایش]

  • اتوبوس:پایانه مسافربری شوط
  • اتوموبیل: «بزرگراه تبریز - بازرگان. سه راهی شوط» و «سه راهی اصلی شوط-چالدران-چایپاره»

فاصله ارتباطی با سایر شهرها[ویرایش]

  • شوط - ماکو :33 km
  • شوط - پلدشت :36 km
  • شوط - چالدران :50 km
  • شوط - چایپاره :53 km
  • شوط - خوی: 121 km
  • شوط - سلماس :162 km
  • شوط - ارومیه :251 km
  • شوط - مهاباد :370 km
  • شوط - تبریز :218 km
  • شوط - تهران :846 km

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ معرفی شهرستان شوط
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «شوط». www.irancities.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۷-۲۶.
  3. «اب و هوا :شوط» مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک).
  4. «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۷-۲۶.
  5. http://www.makufz.org/اقتصادی/واحدهای-تولیدی-فعال
  6. «آب گرم شوط ناشناخته ای که آوازه اش فراگیر خواهد شد. > سازمان منطقه آزاد ماکو». www.makufz.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۷-۲۶.
  7. «گنبد سلجوقی در روستای کندال شوط مرمت شد». جستجوگرهوشمند خبری. ۲۹ مرداد ۱۳۹۷.
  8. «شهرداری شوط» جاذبه‌های طبیعی شهرستان شوط». shoutcity.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۷-۲۶.

منابع[ویرایش]

  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، مؤسسه گیتاشناسی، ۱۳۸۳.
  • [۱]