فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ
شلینگ اثر یوزف کارل اشتیلر، ۱۸۳۵
زاده ۲۷ ژانویهٔ ۱۷۷۵(1775-01-27)
لئونبرگ، وورتمبرگ، امپراتوری مقدس روم
درگذشته ۲۰ اوت ۱۸۵۴ میلادی (۷۹ سال)
Bad Ragaz، سوئیس
دوره فلسفه سده نوزدهم
منطقه فلسفه غربی
مکتب ایدئالیسم آلمانی
مهمترین علایق Naturphilosophie, علوم طبیعی، زیبایی‌شناسی، متافیزیک، معرفت‌شناسی، فلسفه دین
ایده‌های اصلی System of Naturphilosophie, Identitätsphilosophie (philosophy of identity), Positive Philosophie (positive philosophy), unconscious infinity

فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ (به آلمانی: Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling) (زاده ۲۷ ژانویه ۱۷۷۵ ـ درگذشته ۲۰اوت ۱۸۵۴) فیلسوف ایده‌آلیست آلمانی، عضو آکادمی علوم مونیخ، استاد دانشگاه‌های برلین، نیا و ارلانگن بود.

شلینگ نقش عمده‌ای در توسعهٔ ایده‌آلیسم آلمانی دارد و معمولاً نقش او را در انتقال میراث از فیشته به هگل بااهمیت می‌دانند. وی به پیروی از عقاید کانت و لایب‌نیتز کتاب‌های زیادی نوشت. از آثار اوست:

اندیشه‌های در فلسفه طبیعت، روح جهان، بیان فلسفه من، فلسفه دین، فلسفه اساطیر، فلسفه صنعت و ادوار جهان.

منابع[ویرایش]