کلود شابرول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلود شابرول
Claude Chabrol (Amiens nov. 2008) 13a.jpg
زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۳۰
پاریس، فرانسه
درگذشته ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰ (۸۰ سال)
پاریس، فرانسه
ملیت Flag of France.svg فرانسه
زمینه فعالیت کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت ۱۹۵۶ - ۲۰۱۰
صفحه در وب‌گاه IMDb

کلود شابرول (به فرانسوی: Claude Chabrol) (۲۴ ژوئن ۱۹۳۰ - ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰) کارگردان فرانسوی و یکی از بنیان‌گذاران موج نوی فرانسه بود.[۱] او از زمان آغاز به‌کار نشریه معتبر کایه دو سینما از نویسندگان آن بود. کلود شابرول سه بار ازدواج کرد و سه فرزند پسر از اوبه یادگار مانده. همسر دومش استفان اودران، بازیگر بسیاری از فیلم‌هایش بود.

او در روز شنبه، 12 سپتامبر 2010 در پاریس درگذشت. جمعیت بزرگی از هنرمندان و دوستداران سینما، تابوت سینماگر نامی فرانسه را در مراسمی رسمی از جلوی بنای فیلمخانه در پاریس مشایعت کردند. مراسم خاکسپاری روز جمعه (۱۷ سپتامبر) با حضور جمع بزرگی از همکاران و دوستداران این سینماگر در گورستان پر-لاشز ، برگزار شد. [۲] گورستان پر-لاشز همان گورستانی است که غلامحسین ساعدی و صادق هدایت دو نویسنده ایرانی در آن دفن شده اند.

حرفه[ویرایش]

کلود شابرول که طی پنجاه سال کار در حوزهٔ فیلم‌سازی، بیش از ۷۰ فیلم و برنامه تلویزیونی ساخته‌است با تولید متوسط یک فیلم در سال تا سال ۲۰۰۹ از پرکارترین فیلم‌سازان فرانسوی به‌شمار می‌آید.

شابرول در جوانی ادبیات و حقوق خواند و بعد شروع به نوشتن نقد فیلم برای مجله معتبر "کایه دو سینما" کرد.

او پس از آنکه با کمک ارثیه‌ای که به همسر اولش رسیده بود، به تهیه‌کنندگی چند فیلم از کارگردانانی مانند ژاک ریوت، فیلیپ دوبرکا و ژاک دونیول والکروز پرداخت. و وقتی هنوز ۳۰ ساله نشده بود نخستین فیلمش را در سال ۱۹۵۸ ساخت. نخستین فیلم شابرول به نام سرژ زیبا با ستایش گستردهٔ منتقدان سینمایی روبه‌رو شد داستان فیلم راجع به داستان بازگشت یک مرد به دهکده زادگاهش پس از مدت‌ها غیبت از آن است. پس از آن به‌عنوان گواهی برای وجود جریانی به نام موج نو در سینمای فرانسه شناخته شد.

از دیگر فبلم های فاخر او میتوان به پسرعموها اشاره کرد. این فیلم در سال ۱۹۵۹ جایزه خرس طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم برلین را به ارمغان آورد. او با فیلم های گل شیطان در سال ۲۰۰۳ و کمدی قدرت در سال ۲۰۰۶ باز هم توانست به بخش‌ رقابتی جشنواره‌ی برلین راه یابد. شابرول در سال ۱۹۷۳ برای فیلم عروسی خونین جایزه فیپرشی را از جشنواره برلین گرفت.

شابرول فیلمنامه‌های گوناگونی نوشت ولی در کارهایش از آثار بزرگ ادبی فرانسه مثل مادام بواری نیز استفاده کرد. او در برخی از فیلم‌هایی که کارگردانی یا تهیه می‌کرد نقش‌های کوچکی را نیز بازی کرده است. از فیلم‌های برترش می‌توان به دختران بد، قصاب و از شکلات شما متشکرم اشاره کرد. او در سال ۲۰۰۴ به خاطر مجموعه کارهایش، جایزه فیلم اروپایی را دریافت کرد.

از دیگر فیلم‌سازان نام‌آور موج نوی فرانسه می‌توان به فرانسوا تروفو و ژان‌لوک گدار اشاره کرد. فیلم‌های کلود شابرول بر نشان دادن جنبه‌های زندگی بورژوازی (طبقهٔ متوسط) فرانسه تأکید داشت و با پرده‌برداری از ماهیت این طبقه، کوشید تا دورویی‌ها، خشونت‌ها و کینه‌هایی را که در پشت این پرده در فوران بود را به نمایش درآورد. به گفته خودش او به همان طبقه بورژوازی متعلق بود. کارهای او را از دیدگاه سبکِ معمایی و دلهره‌آمیز بودن، همتای آثار آلفرد هیچکاک کارگردان معروف انگلیسی می‌دانند.

تیری فرمو، برگزارکنندهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم کن در مصاحبه با رسانه‌های فرانسوی سبک کار کلود شابرول را بسیار کلاسیک تر از همتایان موج نویی خود توصیف کرد و افزود:

«اما در این کلاسیک‌گرایی او چنان تهور، آزادی‌عمل و کارآزمودگی دیده می‌شود که به چشم من فیلم‌های سبک ترسناک او در سینمای فرانسه برای همیشه بی‌همتا باقی خواهند ماند و تاریخ این را اثبات خواهد کرد.»

فرانسوا فیلون نخست وزیر فرانسه، ، شابرول را کارگردان،‌ تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس و یکی از چهره‌های اصلی موج نو خواند که سبک و تکنیک سینما را با توجه به تجربه واقعی،‌ زندگی حقیقی که ناگسسته و پنهانی است، متحول کردند.

ایزابل هوپر از هنرپیشه‌های زن مورد علاقه شابرول بود و با فیلم داستان زنان شابرول در سال ۱۹۸۸ بود که در ابتدای مسیر کاریش به شهرت رسید.

شابرول در پنجاهمین سال دریافت جایزه‌ی خرس طلا، فوریه ۲۰۰۹ طی مراسمی که همراه با نمایش آخرین ساخته‌اش که بلامی بود، جایزه‌ی دوربین برلیناله را دریافت کرد.

مقبره کلود شابرول در گورستان پر-لاشز واقع در پاریس

فیلم‌شناسی[ویرایش]

  • سرژ زیبا (۱۹۵۸)
  • پسرعموها (۱۹۵۹)
  • محکم‌کاری (۱۹۵۹)
  • زنان خوش قلب (۱۹۶۰)
  • جوانان زن‌باز (۱۹۶۱)
  • هفت گناه کبیره (۱۹۶۲، کوتاه - فصل: حرص)
  • چشم پلید (۱۹۶۲)
  • اوفلیا (۱۹۶۳)
  • لاندرو (۱۹۶۳)
  • زیباترین کلاهبرداری دنیا (۱۹۶۴، کوتاه - فصل: مردی که برج ایفل را فروخت)
  • ببر گوشت تازه دوست دارد (۱۹۶۴)
  • پاریس از نظر ... (۱۹۶۵، کوتاه - فصل: لاموئت)
  • ماری شانتال علیه دکتر کا (۱۹۶۵)
  • ببر خود را دینامیت معطر می‌کند (۱۹۶۵)
  • خط فاصل (۱۹۶۶)
  • رسوایی (۱۹۶۷)
  • راه کورینت (۱۹۶۷)
  • دختران بد (۱۹۶۸)
  • همسر بی‌وفا (۱۹۶۹)
  • که حیوان بمیرد (۱۹۶۹)
  • قصاب (۱۹۷۰)
  • جدایی (۱۹۷۰)
  • درست پیش از شب (۱۹۷۱)
  • دهه شگفت‌انگیز (۱۹۷۱)
  • دکتر پوپول (۱۹۷۲)
  • عروسی خونین (۱۹۷۳)
  • نادا (۱۹۷۴)
  • بی‌گناهان با دست‌های آلوده (۱۹۷۵)
  • جادوگران (۱۹۷۶)
  • جنون زنان بورژوا (۱۹۷۶)
  • آلیس با آخرین گریز (۱۹۷۷)
  • رابطه‌های خونی (۱۹۷۸)
  • ویولت نوزی‌یر (۱۹۷۸)
  • اسب غرور (۱۹۸۰)
  • ارواح کلاه‌دوز (۱۹۸۲)
  • خون دیگران (۱۹۸۴)
  • بازرس لاواردین (۱۹۸۶)
  • نقاب‌ها (۱۹۸۷)
  • داستان زنان (۱۹۸۸)
  • فریاد بوف (۱۹۸۸)
  • روزهای آرام در کلیشی (۱۹۹۰)
  • دکتر ام (۱۹۹۰)
  • مادام بوواری (۱۹۹۱)
  • بتی (۱۹۹۲)
  • چشم ویشی (۱۹۹۳)
  • دوزخ (۱۹۹۴)
  • مراسم (۱۹۹۵)
  • چیز دیگری نیست (۱۹۹۷)
  • از شکلات شما متشکرم (۲۰۰۰)
  • گل شر (۲۰۰۲)
  • ساقدوش (۲۰۰۴)
  • کمدی قدرت (۲۰۰۶)
  • دختر دو شقه (۲۰۰۷)
  • بلامی (۲۰۰۹)

منابع[ویرایش]

  1. «کلود شابرول در ۸۰ سالگی درگذشت»(فارسی)‎. خبر آنلاین، ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  2. زندگینامه کلود شابرول citytomb.com

پیوند به بیرون[ویرایش]