آرمینیوسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آرمینیوسی به پیروان جیکوب آرمینیوس گفته می‌شود.

اروینیوس، نهـضتـی در الاهیات مسیحی و واکنشی آزادمنشانه به اصل اعتقادی تقدیر ازلی در مذهب کالوَن بود. این جنبش در آغاز سدۀ 17م/11ق پدید آمد و حاکمیت‌مطلق خداوند را با ارادۀ آزاد انسان (اختیار) سازگار می‌دانست. نام این نهضت از یاکوبوس آرمینیوس، متکلم اصلاح‌طلب هلندی دانشگاه لیدن (1603- 1609م) گرفته شد که با مباحثاتش با فرانسیسکوس گُماروس مشهور است. فرانسیسکوس گماروس کالونی سرسختی بود که از تفسیر کالون در مورد تقدیر الاهی بر برگزیده یا مردود بودن آدمیان دفاع می‌کرد. آرمینیوس ارادۀ خداوند را به صورت محبت بیکران، پدید آورنده و یگانه تعیین‌کنندۀ سرنوشت انسان می‌دانست، ولی نهضتی که به آیین آرمینیوس معروف شد، آزاد اندیش‌تر از خود وی از کار درآمد[۱]

پس از وفات آرمینیوس در سال ۱۶۰۹، تفکرات او باقی‌ماند و پیروان او بنام آرمینیوسی‌ها شهرت یافتند؛ گرچه گاهی نیز با نام معترضین شناخته می شدند. پیروان او از هلند فراتر رفتند و در ممالک مختلف به نشر عقاید خود پرداختند؛ گرچه در هلند پرشورتر از سایر ممالک بودند.

آرمینیوسی‌ها همچنان در جدال با کالونی‌ها بودند تا اینکه در شورای دورت و پس از مناقشات بسیار هنگامی که حزب سیاسی مخالف آرمینیوس به قدرت رسید دستور تشکیل شورایی را داد که مختص هلند نبود و جنبه فراملی داشت. در این شورا معترضین محکوم شدند و آراء ایشان مردود اعلام شد و از این شورا به بعد کم کم روبه فراموشی رفتند.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. http://www.cgie.org.ir/shavadn.asp?id=391&avaid=3016
  2. لین، تونی؛ تاریخ تفکر مسیحی، ترجمه روبرت آسریان، تهران، نشروپژوهش فرزان روز، ۱۳۸۶، چاپ سوم، ص ۳۰۴ تا ۳۱۰

پیوند به بیرون[ویرایش]

چرا من آرمینیوسی هستم؟