تحکیم انقلاب ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تحکیم انقلاب ایران
بخشی از پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران
تاریخ فوریه ۱۹۷۹ – ۱۹۸۲/۱۹۸۳
مکان ایران
نتیجه
طرفین درگیر
سیاسی:

گروه‌های مسلح:

تنها سیاسی:

گروه‌های مسلح:


جدایی‌طلبان:


 عراق

فرماندهان و رهبران
ایران سید روح‌الله خمینی

ایران مرتضی مطهری 
ایران سید محمد بهشتی 
ایران اکبر هاشمی رفسنجانی
ایران ابوالحسن بنی‌صدر[a]
ایران محمدعلی رجایی 
ایران محمدجواد باهنر 
ایران سید علی خامنه‌ای
ایران محمدرضا مهدوی کنی
ایران میرحسین موسوی
ایران محسن رضایی

ایران مهدی بازرگان

ایران ابوالحسن بنی‌صدر[a]
ایران شاپور بختیار
سید محمدکاظم شریعتمداری (اسیر)
صادق قطب‌زاده اعدام‌شده
کریم سنجابی
داریوش فروهر (اسیر)
کاظم سامی
حبیب‌الله پیمان
نورالدین کیانوری (اسیر)
گروه فرقان  
مسعود رجوی
موسی خیابانی 
منصور حکمت
اشرف دهقانی


عبدالرحمان قاسملو  
فؤاد مصطفی سلطانی 


عراق صدام حسین

تلفات
۱۲٬۰۰۰+ کشته و اعدام
بدون جنگ ایران و عراق
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ابوالحسن بنی صدر، رئیس جمهور ایران تا ژوئن ۱۹۸۱ و در نتیجه یک عضو از گروه حاکم بود. سپس او توسط حزب جمهوری اسلامی مجلس سرنگون شد، و به تبعید رفت، و به مبارزه علیه نظام پرداخت.

تحکیم انقلاب ایران یا تثبیت انقلاب ایران اشاره به یک فرایند سرکش از تثبیت جمهوری اسلامی، پس از اتمام انقلاب است. پس از اینکه شاه ایران و رژیم او توسط انقلابیون در فوریه ۱۹۷۹ سرنگون شدند، ایران در یک «حالت بحران انقلابی» از این زمان تا سال ۱۹۸۲[۱] یا ۱۹۸۳ بود.[۲] اقتصاد و دستگاه دولت سقوط کرد و نیروهای نظامی و امنیتی در بی‌نظمی بود.

بعد از حوادث انقلاب، چریک‌های مارکسیست و احزاب فدرال در برخی از مناطق شامل خوزستان، کردستان و گنبد کاووس شورش کردند، که منجر به جنگ بین آنها و نیروهای انقلابی شد. این شورش‌ها در ماه آوریل سال ۱۹۷۹ آغاز شد و بسته به منطقه، بین چند ماه تا بیش از یک سال به طول انجامید. اسناد تازه منتشر شده نشان می‌دهد که ایالات متحده از آن شورش‌ها ترسیده بود. مشاور امنیت ملی زبیگنیو برژینسکی با کارکنان خود در مورد حمله احتمالی آمریکا به ایران با استفاده از پایگاه‌های ترکی و خاکی صحبت کرده بود اگر شوروی تصمیم به تکرار سناریو بحث افغانستان در ایران باشد.[۳]

در سال ۱۹۸۲ یا ۱۹۸۳، خمینی و حامیانش بر جناح‌های رقیب پیروز شدند و تثبیت قدرت کردند. عناصری که هم باعث بحران و پایان آن بازی در ایران شد، بحران گروگانگیری ایران و حمله به ایران توسط صدام حسین در عراق، و ریاست جمهوری ابوالحسن بنی صدر بود.[۱][۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Encyclopedia of Islam and Muslim World, تامسون گیل، 2004, p. 357 (article by Stockdale, Nancy, L. who uses the phrase "revolutionary crisis mode")
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Keddie, Modern Iran, (2006), p. 241
  3. Mehmet Akif Okur, "The American Geopolitical Interests and Turkey on the Eve of the September 12, 1980 Coup", CTAD, Vol.11, No.21, p. 210-211

پیوند به بیرون[ویرایش]