قطعنامه ۱۸۳۵ شورای امنیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Small Flag of the United Nations ZP.svg
شورای امنیت سازمان ملل متحد
قطعنامه شماره ۱۸۳۵
تاریخ: ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۸
کد قطعنامه: S/RES/1835

رأی‌گیری: ۱۵ رأی موافق
۰ رأی مخالف
۰ ممتنع
موضوع: عدم گسترش سلاح اتمی توسط ایران
نتیجه: تصویب شد

اعضای شورای امنیت در سال ۲۰۰۸:
اعضای دائم:

 چین  فرانسه  روسیه  بریتانیا  ایالات متحده آمریکا

اعضای غیر دائم:
 بورکینافاسو  بلژیک  کاستاریکا  کرواسی  اندونزی
 ایتالیا  لیبی  پاناما  آفریقای جنوبی  ویتنام

Iran (orthographic projection).svg
 ایران

قطعنامه ۱۸۳۵ شورای امنیت در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۸ توسط شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران با ۱۵ رای موافق تصویب شد.

مفاد قطعنامه[ویرایش]

با در نظرداشت گزارش ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۸ مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در خصوص اجرای پادمان پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) و مفاد قطعنامه‌های شورای امنیت (GOV/۲۰۰۸/۳۸)، با تأکید مجدد بر پایبندی خود بر معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای،

  1. با تأیید بیانیه رئیس شورا در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۰۶ (S/PRST/۲۰۰۶/۱۵) و قطعنامه ۱۶۹۶ شورای امنیت (مصوب ۳۱ اوت ۲۰۰۶)، قطعنامه ۱۷۳۷ (مصوب ۲۳ دسامبر ۲۰۰۶)، قطعنامه ۱۷۴۷ (مصوب ۲۴ مارس ۲۰۰۷) و قطعنامه ۱۸۰۳ (مصوب ۳ مارس ۲۰۰۸)؛
  2. با نظرداشت بیانیه سوم مارس ۲۰۰۸ وزیران خارجه چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا، با حمایت نماینده ارشد اتحادیه اروپا که بر رویکرد دووجهی در برخورد با برنامه اتمی ایران تأکید دارد؛
  3. با تأیید پایبندی شورای امنیت به چارچوبی که پیش‌تر برای حل مسئله هسته‌ای ایران مورد توافق قرار گرفته و با استقبال از تداوم تلاش‌ها در این زمینه؛
  4. از ایران می‌خواهد که بدون وقفه به تعهداتش در قبال قطعنامه‌های یادشده شورای امنیت عمل کند و خواسته‌های شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را برآورده سازد.
  5. تصمیم گرفته است موضوع را همچنان زیر نظر داشته باشد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]