کمیته انقلاب اسلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نشان کمیته انقلاب اسلامی

کمیته‌های انقلاب اسلامی اولین سازمان‌هایی بودند که پس از انقلاب در ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ پس از پیام آیت الله خمینی تاسیس شد. این سازمان پس از تصویب قانون تشکیل نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۰، با شهربانی و ژاندارمری ادغام و سازمان نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران تاسیس شد.[۱]

پیشینه[ویرایش]

یادم می‌آید فعل «کمیته ریخت» به وجود آمد.
کتاب یادم می‌آید نوشته نسیم وهابی.[۲]

«
»

پایگاه‌های اولیه تاسیس کمیته‌ها در مساجد محلات بود و روحانیون نقش عمده‌ای در هدایت آن داشتند. همچنین محمدرضا مهدوی کنی اولین سرپرست کمیته‌ها بود.[۳] در هر کمیته یک روحانی نقش سرپرستی و پدری داشت و جنبه شرعی کارها در کمیته‌ها تحت نظر روحانیون انجام می‌شد و هر روحانی نظارت شرعی بر کارهای اجرایی را انجام می‌داد.[۴]

این سازمان خارج از دیوانسالاری دولت مهدی بازرگان به خلع سلاح و تامین امنیت مراکز حساس، مصادره اموال، تعیین مسئول برای برخی نهادها، دستگیری برخی مقامات سابق و سایر فعالیت های مشابه می‌پرداخت.[۵] به دلیل تشکیل سریع سازمان، ساختار مردمی و سنتی و همچنین ضعف مدیریت و نظارت، موارد متعددی از نقض قوانین و حقوق بشر در ساختار کمیته‌ها روی داد که از جمله مهمترین آن دستگیری و محاکمه یکی از فرماندهان کمیته تهران (اسماعیل افتخاری معروف به اسمال تیغ‌زن) بود.[۶] [۷]

فرماندهان کمیته انقلاب اسلامی ایران[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. تشکیل نیروی انتظامی به روایت اولین فرمانده آن. . خبرگزاری مهر، ۱۳۸۶/۰۷/۲۹.  بازیابی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۰۹.
  2. یادم می‌آید، انتشارات ناکجا
  3. روحانیان، رهبر معنوی کمیته‌های انقلاب بودند. . خبرگزاری رَسا، ۲۳ بهمن ۱۳۸۷.  بازیابی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۰۹.
  4. تاریخ شفاهی کمیته انقلاب اسلامی؛ سید علی هاشمی و علی رنجبر؛ تهران؛ ۱۳۸۷؛ مرکز اسناد انقلاب اسلامی
  5. روزشمار انقلاب. . سایت آوینی.  بازیابی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۰۹.
  6. پدیده «اسماعیل افتخاری». . روزآنلاین، ۲۹ آبان ۱۳۸۵.  بازیابی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۰۹.
  7. در جلسه هفتم رسیدگی به اتهامات اسماعیل افتخاری رخ داد :شناسایی متهم از سوی شاهدان. . روزنامه ایران، ۲۹ مهر ۱۳۸۲.  بازیابی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۰۹.

پیوند به بیرون[ویرایش]