سنگسار در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایران یکی از شش کشوری است که سنگسار را در قوانین جزائی خود گنجانده است [۱]، در ایران این حکم به عنوان مجازات و برای افراد متأهلی که با فرد دیگری غیر از همسر خود رابطه جنسی برقرار کنند و این رابطه با شهادت چهار شاهدی که دادگاه آنان را عادل تشخیص دهد یا چهار بار اعتراف فردی که مرتکب این عمل شده، ثابت شود قابل اجراست.[۲] اجرای این حکم در ایران همواره با موضع گیری‌های تند و انتقادی از جانب مجامع بین المللی و حقوق بشر و تلاش فعالان داخلی برای حذف این مجازات از قوانین جاری روبرو بوده‌است، از جمله کمپین قانون بی سنگسار که جمعی از فعالان جنبش زنان و حقوق بشر در ایران و دیگر کشورها آغاز کرده‌اند.[۳]

سنگسار در ایران عمدتا در مناطقی گزارش شده که نرخ آموزش و سواد در آن مناطق پایین است و متمهمان بعضا از مفهوم پرونده‌ای که در موردشان تشکیل شده بی‌اطلاع‌اند.[۴] از آغاز سال ۲۰۰۳ و در پی قول شفاهی مسئولان قوه قضاییه ایران به مقام‌های اروپایی، صدور احکام سنگسار با بخشنامه‌ای از سوی رئیس قوه قضاییه (محمود هاشمی شاهرودی) متوقف شد.اما مجددا و در سال ۲۰۰۷ چند مورد سنگسار در مشهد و تاکستان گزارش شد.[۵] مسئولان قضایی ایران اجرای حکم سنگسار در تاکستان را حاصل اشتباه قاضی دانستند.[۶]

دیدگاه بعضی از فقها[ویرایش]

برخی از فقهای نامدار و معروفی همچون میرزای قمی و آیت الله صانعی و آیت الله گرامی گفته اند که این احکام در جامعه کنونی قابلیت اجرا ندارد و موجب وهن اسلام است و آقایان بر این باورند که به فرض جاری بودن این حکم اثبات شدن آن با شرایط شهادت چهار شاهد عادل به رویت زنای محصنه و آن هم در هنگام دخول که خود مشاهده نیز گناه است غیر ممکن می باشد[نیازمند منبع].همچنین سید محمد جواد غروی سنگسار کردن زانی و زانیه را از احکام بنی اسرائیل می‌داند که خود بر دین موسی افزوده‌اند و ذکری از چنین حکمی در قرآن نیامده و در عمل قطعی پیامبر نیز وارد نشده‌است.[۷]

فهرست محکومین به سنگسار در ایران[ویرایش]

  • در سال ۱۳۸۵ سکینه محمدی‌آشتیانی به جرم «زنای محصنه» به اعدام توسط سنگسار محکوم شد. این حکم که گمان می‌رفت در تیر ماه ۱۳۸۹ به اجرا درآید، اعتراض‌های بسیاری در داخل و خارج از ایران دربر داشته است. محمد جواد لاریجانی، دبیر کنونی ستاد حقوق بشر قوه قضائیهٔ ایران ضمن دفاع از این حکم، ابراز داشت که «اولا مجازات رجم (سنگسار) در قانون اساسی ما وجود دارد اما قضات محترم دادگاهها در شرایط بسیار محدود اقدام به صدور چنین حکمی می کنند».[۸]
  • هم‌زمان با افزایش مخالفت‌های جهانی با سنگسار سکینه محمدی‌آشتیانی، روزنامه فیگارو در روز ۹ ژوئیه به شرحی از پرونده قضائی سکینه آشتیانی و تلاش دو فرزندش، برای نجات جان مادر ازحکم سنگسار پرداخت و نوشت، فرزندان سکینه در مراجعه به زندان، برای ملاقات مادر، متوجه شدند که دو زن ۲۵ و ۱۹ ساله دیگر نیز در انتظار اجرای حکم سنگسار هستند.[۹]

سنگسار شده‌ها[ویرایش]

واکنش‌ها[ویرایش]

  • دیلما روسف، رییس جمهور برزیل، در واکنش به حکم سنگسار سکینه محمدی‌آشتیانی، عمل سنگسار را بازگشت به بربریت دانست.[۱۵]

من سنگسار را تایید نمی‌کنم. من با اعمالی درباره زنان که مربوط به سده‌های میانی باشند موافق نیستم. تردیدی در این باره نیست. من در این موضوع هیچ چشم‌پوشی نخواهم داشت.[۱۶]

پانویس[ویرایش]

  1. «سنگسار پشت پنجره تاریخ». بی‌بی‌سی فارسی. 
  2. «سنگسار یک مرد در ایران». بی‌بی‌سی فارسی. 
  3. «دادخواست حذف مجازات سنگسار از قوانین ایران». بی‌بی‌سی فارسی. 
  4. «'محکومیت نه نفر به سنگسار' در ایران». بی‌بی‌سی فارسی. 
  5. «انتقاد از سنگسار در ایران». دویچه وله فارسی. 
  6. «جواد لاریجانی: خجالت نمی‌کشیم حکم سنگسار را اجرا کنیم». بی‌بی‌سی فارسی. 
  7. فقه استدلالی در مسائل خلافی، نشر اقبال، ۱۳۷۷، بخش پنجم:حدود و تعزیرات
  8. محمد جواد لاریجانی از مجازات سنگسار دفاع کرد (بی‌بی‌سی فارسی)
  9. Le Figaro - International : Une Iranienne accusée d'adultère condamnée à mort
  10. Men stoned to death for adultery, murder in Iran (سی‌ان‌ان)
  11. Iran executes two men by stoning (بی‌بی‌سی)
  12. Adulterers Stoned to Death in Iran (واشنگتن پست)
  13. سنگسار یک مرد در ایران؛ بی‌بی‌سی فارسی
  14. شماره مرداد نشریه زنان. http://www.zanan.co.ir/social/001027.html
  15. «مخالفت روسف با اعدام سکینه محمدی آشتیانی». دویچووله فارسی، ۳ نوامبر ۲۰۱۰. 
  16. «گفتگویی با دیلما روسف، رییس جمهور منتخب برزیل». واشنگتن پست، ۳ دسامبر ۲۰۱۰.