بحران موشکی کوبا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Cuban Missile Crisis
بخشی از the جنگ سرد
Soviet-R-12-nuclear-ballistic missile.jpg
تاریخOctober 16–28, 1962
(Naval quarantine of Cuba ended November 20)
مکانکوبا
نتیجه
  • Removal of the Soviet Union's nuclear missiles from Cuba
  • Removal of American nuclear missiles from Turkey and Italy
  • Agreement with the Soviet Union that the United States would never invade Cuba without direct provocation
  • Creation of a nuclear hotline between the United States and the Soviet Union
طرفین درگیر
 اتحاد جماهیر شوروی
 کوبا
Supported by:
پیمان ورشو
 ایالات متحده آمریکا
 ایتالیا
 ترکیه
Supported by:
 ناتو
فرماندهان و رهبران
تلفات
None 1 لاکهید یو-۲ spy aircraft lost
1 killed
CubaSites1962.jpg

در اوت ۱۹۶۲، اتحاد شوروی در کوبا اقدام به ساختن سکوهای پرتاب موشک‌های میان برد کرد. بعد از شکست عملیات آمریکایی خلیج خوکها، شوروی موشکهایی را به بهانهٔ محافظت از کوبا در برابر حمله ایالات متحده آمریکا در کوبا مستقر کرد. از نظر شوروی این کار به همان اندازه توجیه پذیر بود که قرار گرفتن کلاهک‌های هسته‌ای توسط آمریکا در بریتانیا، ایتالیا، یونان و مهم‌تر از همه ترکیه.

در ماه اکتبر همان سال هواپیماهای U۲ آمریکا از سکوهای پرتاب موشک‌های در حال ساخت عکس گرفتند. این سکوها قادر به پرتاب کردن موشکهایی با برد ۱۶۰۰ کیلومتر بودند. جان کندی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا به محض آگاهی از حضور موشک‌های روسی، در پیام خود در شب ۲۲ اکتبر ۱۹۶۲ آماده باش نیروهای آمریکایی را اعلام و حرکت کلیه کشتی‌های شوروی به مقصد کوبا را ممنوع اعلام کرد. وی همچنین از نیکیتا خروشچف رهبر اتحاد شوروی خواست موشک‌ها را تحت نظارت سازمان ملل از کوبا خارج کند.

با پذیرش درخواست کندی از سوی کرملین در ۲۸ اکتبر بحران موشکی کوبا که جهان را تا آستانهٔ جنگ اتمی پیش برد، پایان یافت و در مقابل، ایالات متحده نیز موشک‌های اتمی خود را از ترکیه خارج کرد.

منابع[ویرایش]

  • رابرت شولزینگر، " دیپلماسی آمریکا در قرن بیستم "، حمید رفیعی مهرآبادی، (دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، تهران، ۱۳۷۹)، چاپ اول
  • ویکی‌پدیای انگلیسی