لنفوم غیرهاجکین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لنفوم غیر هاجکین (NHL)
Mantle cell lymphoma - intermed mag.jpg
Micrograph of mantle cell lymphoma, a type of non-Hodgkin lymphoma. Terminal ileum. H&E stain.
تخصصخون‌شناسی، سرطان‌شناسی
علائمEnlarged lymph nodes, fever, night sweats, weight loss, tiredness, itchingخطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب تمام کنندهٔ </ref> بدون برچسب <ref> ().
مرگ231,400 (2015)[۱]

لنفوم غیر هاجکین (NHL) یک گروه از سرطان‌های خون است که دربرگیرندهٔ همه انواع لنفوم بجز هوجکین است. علائم آن عبارتند از: بزرگ شدن غدد لنفاوی همراه با تب، تعریق شبانه ،کاهش وزن و خستگی. سایر علائم ممکن است شامل درد استخوان، درد قفسه سینه، یا خارش باشند. برخی از انواع این بیماری رشدی آهسته دارند در حالی که برخی دیگر رشدی سریع دارند.[۲]

لنفوم نوعی از سرطان است که منشأ آن از لنفوسیت هاست. لنفوسیت‌ها یک نوع از گلبول سفید هستند. عوامل خطرزا عبارتند از عملکرد ضعیف سیستم ایمنی بدن، بیماری‌های خود ایمنی، عفونت هلیکوباکتر پیلوری عفونت، هپاتیت C، فربهی و چاقی و عفونت اپشتین بار ویروسی.[۳] در طبقه‌بندی سازمان بهداشت جهانی (WHO) لنفوم به پنج گروه عمده تقسیم می‌شود که یکی ازین گروه‌ها اختصاص به لنفوم هوچکین دارد.[۴] خود لنفوم هوچکین به چهار زیر گروه تقسیم می‌شود و بیش از ۶۰ نوع خاص از لنفوم شناخته شده‌اند.[۵][۶] تشخیص این سرطان با بررسی مغز استخوان یا بیوپسی از غدد لنفاوی است. تصویربرداری پزشکی نیز برای تعیین و مرحله بندی سرطان انجام می‌گیرد.

درمان این سرطان بستگی به این دارد که لنفوم آهسته یا سریع در حال رشد است و اینکه اگر آن محدود در یک ناحیه است یا بسیاری از نواحی را فرا گرفته‌است. درمان ممکن است شامل شیمی درمانی، پرتودرمانی، ایمونوتراپی، درمان هدفمند ملکولی، پیوند مغز استخوان، سلول‌های بنیادی یا عمل جراحی یا انتظار و مشاهده باشد. اگر خون به سبب وجود پادتن‌ها بیش از حد غلیظ شود آنگاه پلاسمافرزیس ممکن است استفاده شود. پرتودرمانی و برخی از انواع شیمی درمانی با این حال خطر ابتلا به سایر سرطان‌ها، بیماری‌های قلبی یا مشکلات عصبی را در طول دهه‌های بعدی زندگی بالا می‌برند.

در سال ۲۰۱۵ حدود ۴٫۳ میلیون نفر دچار لنفوم غیر هوچکین گشته بودند و ۲۳۱٬۴۰۰ تن از ایشان درگذشتند. در ایالات متحده ۲٫۱ درصد از مردم در دوره ای از زندگی خود مبتلا به این سرطان می‌شوند. شایع‌ترین سن تشخیص میان ۶۵ و ۷۵ سال است. میزان بقای پنج ساله در ایالات متحده آمریکا ۷۱ درصد است.[۷]

منابع[ویرایش]

  1. GBD 2015 Mortality and Causes of Death, Collaborators. (8 October 2016). "Global, regional, and national life expectancy, all-cause mortality, and cause-specific mortality for 249 causes of death, 1980–2015: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015". Lancet. 388 (10053): 1459–1544. doi:10.1016/s0140-6736(16)31012-1. PMC 5388903. PMID 27733281.
  2. "Adult Non-Hodgkin Lymphoma Treatment (PDQ®)–Patient Version". NCI. August 3, 2016. Archived from the original on 16 August 2016. Retrieved 13 August 2016.
  3. World Cancer Report 2014. World Health Organization. 2014. pp. Chapter 2.4, 2.6. ISBN 9283204298.
  4. "Adult Non-Hodgkin Lymphoma Treatment (PDQ®)–Health Professional Version". NCI. June 1, 2016. Archived from the original on 12 August 2016. Retrieved 13 August 2016.
  5. "Different types of non Hodgkin lymphoma". Cancer Research UK. Archived from the original on 14 August 2016. Retrieved 13 August 2016.
  6. Bope, Edward T.; Kellerman, Rick D. (2015). Conn's Current Therapy 2016. Elsevier Health Sciences. p. 878. ISBN 978-0-323-35535-3. Archived from the original on 2017-09-10.
  7. "SEER Stat Fact Sheets: Non-Hodgkin Lymphoma". NCI. April 2016. Archived from the original on 6 July 2014. Retrieved 13 August 2016.

برای مطالعهٔ بیشتر[ویرایش]