شب سمور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شب سمور
نویسندهبهرام بیضایی
ناشرانتشارات عکس معاصر
محل نشرتهران
تاریخ نشر۱۳۶۰
تعداد صفحات۸۴
موضوعفیلمنامه
زبانپارسی

شبِ سمور فیلمنامه‌ای از بهرام بیضایی است از سال ۱۳۵۹. بر اساس این فیلمنامه فیلمِ خط قرمز (۱۳۶۰) ساخته شده است.

متن و کتاب[ویرایش]

شب سمور به سال ۱۳۵۹ نگاشته شد[۱] و نخستین بار در نیمه دوّم سال ۱۳۶۰ در شمارهٔ یکُمِ کتاب چراغ که سیما کوبان چاپ می‌کرد منتشر شد.[۲][۳] سپس‌تر، سال ۱۳۶۶، متن بازنگری شده‌ای از کار به صورت کتابی جداگانه در انتشارات عکس معاصر طبع شد.[۴]

داستان[ویرایش]

داستان، یک جشن عروسی و شب پس از آن را در پاییز سال ۱۳۵۵ نشان می‌دهد.

خلاصه[ویرایش]

جشن عروسی لاله است با آقای امانی. جشنی کوچک با شُرَکای امانی و همسرانشان و خواهر و شوهرخواهرش و نیز پدر و مادر و پسرداییِ لاله و دوستش و همسر او. در جریان جشن تلفن بارها به صدا درمی‌آید و کسی از پشت خط امانی را می‌خواهد. پس از مهمانی، امانی لاله را در خانه تنها می‌گذارد و به بهانهٔ کار شبانه بیرون می‌زند. تا برگردد، لاله با چیزهایی که از خانه پیدا می‌کند، کم‌کم گمان می‌برد که امانی مأمور ساواک است و شرکا همانا همکارانش. پس از بازگشت امانی، شب سمور آغاز می‌شود. شب عروسی لاله، شب شکنجه و کشتار می‌شود. ولی در پایان فیلمنامه، او که زنده می‌ماند لاله است.

فیلم[ویرایش]

سال ۱۳۵۹ بیضایی کوشید تا با امکانات محدود این فیلمنامه را - که کمابیش از آغاز تا پایان در خانه‌ای می‌گذرد - به فیلم دربیاورد. ولی نشد.[۵]

سال بعد مسعود کیمیایی فیلمِ خط قرمز را با پروانهٔ نویسنده با اقتباس از شب سمور ساخت.[۶][۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بیضایی، بهرام (۱۳۸۵). «سالشمار زندگی و آثار بهرام بیضایی». بخارا (۵۷): ۲۴.
  • کوبان، سیما (۱۳۶۰). چراغ. تهران.
  • بیضایی، بهرام. شب سمور. تهران: انتشارات عکس معاصر. ۱۳۶۶.|سایت سازمان اسناد و کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران
  • «نقد کیمیایی بر منتقدانش». روزنامه شرق. چهارشنبه، هفتم خرداد ۱۳۹۳. صفحه ۸.