شاید وقتی دیگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شاید وقتی دیگر
Perhaps-some-other-time.jpg
پوستر، کارِ مرتضی ممیّز
کارگردانبهرام بیضایی
تهیه‌کنندههوشنگ نوراللهی، محمدعلی فرج اللهی، رضا علیپور متعلم
نویسندهبهرام بیضایی
بازیگرانسوسن تسلیمی
داریوش فرهنگ
علیرضا مجلّل
موسیقیبابک بیات
فیلم‌برداراصغر رفیعی جم
تدوین‌گربهرام بیضایی
تاریخ‌های انتشار
۱۳۶۶
مدت زمان
۱۶۰ دقیقه
کشورایران
زبانفارسی

شاید وقتی دیگر فیلمی سینمایی ساختهٔ بهرام بیضایی به سالِ ۱۳۶۶ با بازی سوسن تسلیمی و داریوش فرهنگ است، از روی فیلمنامه‌ای به نامِ وقت دیگر، شاید . . . کارِ بیضایی.

داستان[ویرایش]

مدبّر، گویندهٔ گفتار متن فیلم‌های تلویزیونی، در نمایی از یک فیلم مستند همسرش، کیان، را در سواری مرد ناشناسی می‌بیند. با کمک کارگردان و تدوینگر مرد بیگانه را که عتیقه‌فروش است و حق‌نگر نام دارد می‌جوید. در دیدار با حق‌نگر درمی‌یابد که زنی که در فیلم دیده ویدا است که خواهر دوقلوی کیان و همسر حق‌نگر است. مدبّر به بهانهٔ ساختن فیلمی دربارهٔ آثار عتیقه همراه همکارانش به خانهٔ حق‌نگر راه یافته و از کیان می‌خواهند که به جمع ایشان بپیوندد. کیان پس از دیدارِ ویدا پی می‌برد که پدرشان در کودکی مُرده و مادر نیز کیان را از سرِ تنگدستی سر راهی گذاشته و او را زن و مردی دیگر پرورده‌اند. کیان پس از ترک خانهٔ حق‌نگر آسوده می‌شود که خود را بازیافته است.

بازیگران[ویرایش]

عوامل[ویرایش]

کتابِ فیلمنامه[ویرایش]

فیلمنامهٔ این فیلم با نام وقت دیگر، شاید . . . به سال ۱۳۶۸ در انتشارات ابتکار چاپ شده‌است.[۱][۲]

دربارهٔ فیلم[ویرایش]

. . . آخرین روز ششمین جشنواره (بهمن ۱۳۶۶) . . . که بنا بود شاید وقتی دیگر . . . ساعت هشت صبح در سینما شهر قصه به نمایش درآید تا کمتر کسی آن را ببیند، غافل از آن که دوستداران سینما از شب پیش با پتو در کنار سینما اطراق کرده بودند و وقتی صبح علی‌الطلوع همراه با هوشنگ گلمکانی، مسعود مهرابی و عباس یاری به سینما رسیدیم، دیدیم اصلاً نمی‌شود وارد پیاده‌رو شد، چه برسد به آن که کارت‌های‌مان را به گیشه ارائه بدهیم. . . .

شهرام جعفری‌نژاد، ۱۳۹۶[۳]

. . . فیلم بیضایی به لحاظ پیچیدگی هنری و ژرفای فکر از مارنی پیشی گرفته است.

نگار متّحده دربارهٔ فنّ تدوین بیضایی در این فیلم نظریّات نوینی پیش نهاده‌است.[۵]

شاهپور عظیمی بر این باور است که شاید وقتی دیگر «کامل‌ترین فیلم بهرام بیضایی است.»[۶]

جایزه‌ها[ویرایش]

  • لوح زرین بهترین فیلمبرداری در ششمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۶
  • کاندیدای بهترین موسیقی از ششمین جشنواره فیلم فجر۱۳۶۶
  • کاندیدای بهترین تدوین از ششمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۶
  • کاندیدای بهترین صدا برداری از ششمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۶

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. بیضایی، «وقت دیگر شاید».
  2. بیضایی، بهرام. وقت دیگر شاید. تهران: انتشارات ابتکار. ۱۳۶۸.
  3. جعفری‌نژاد، «خواب‌های طلایی»، ۸۸.
  4. نورایی، «ریشه‌ها»، ۳۸.
  5. Mottahedeh, Negar (2000). "Bahram Bayzai's Maybe . . . Some Other Time: The un-Present-able Iran". Camera Obscura. 15 (1): 163–191.
  6. داستان بی‌پایان.

منابع[ویرایش]

  • https://web.archive.org/web/20100102182452/http://iranactor.com/films/1366/shayad%20vaghti%20digar.htm
  • بیضایی، بهرام (۱۳۶۸). وقت دیگر شاید. تهران: انتشارات ابتکار.
  • «داستان بی‌پایان: از کنار هم می‌گذریم (۱): نگاهی به «شاید وقتی دیگر» اثر بهرام بیضایی». ماهنامهٔ فیلم. ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶.
  • جعفری‌نژاد، شهرام (دی ۱۳۹۶). «خواب‌های طلایی». فیلم (۵۳۶): ۸۴-۸۹.
  • کریمی، ایرج. «تشریح یک کابوس». فیلم (۷۳): ۴۱-۴۲.
  • نورایی، جهانبخش (مرداد ۱۳۶۷). «ریشه‌ها». فیلم (۶۶): ۳۸-۴۱.
  • Mottahedeh, Negar (2000). "Bahram Bayzai's Maybe . . . Some Other Time: The un-Present-able Iran". Camera Obscura. 15 (1): 163–191.
  • Mottahedeh, Negar (2008). Displaced Allegories: Post-Revolutionary Iranian Cinema. Durham: Duke University Press. ISBN 978-0822342755.

پیوند به بیرون[ویرایش]