سه برخوانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سه برخوانی
نویسندهبهرام بیضایی
ناشرانتشارات روشنگران و مطالعات زنان
محل نشرتهران
تاریخ نشر۱۳۷۶
شابک964-5512-82-4
موضوعنمایشنامه
سبکبرخوانی
زبانپارسی

سه بَرخوانی کتابی است از بهرام بیضایی.

متن[ویرایش]

این کتاب حاوی سه برخوانی اژدهاک، آرش و کارنامه‌ی بندار بیدخش است و نخستین بار در انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در زمستان ۱۳۷۶ چاپ شده‌است.[۱][۲] سه متنی که در این کتاب آمده و نوبسنده آن‌ها را «برخوانی» نامیده پیش‌تر بارها جداگانه به چاپ رسیده بود.[۳]

بند یازدهم (بند آخر داستان)[ویرایش]

اینک منم، که این کوه را بر دوش می‌کشم؛ و زیر پای من شهری؛ و مردمان خوابند. مردگان جاودانه خوابند؛ و منم تنها با غریو گنگ خود مانده. به یاد می‌آورم آن توفنده مرگبادی را که با من گفت:ای اژدهاک تو نخواهی مرد، مگر آنکه یامای خداوند مرده باشد!-و می‌بینم شب را، که با همهٔ سنگینی خود بر من فرود آمده‌است؛ و من هنوز زنده‌ام!

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/551015
  2. https://openlibrary.org/works/OL12385322W/Sih_bar_khvānī
  3. بیضایی، بهرام. دیوان نمایش/۱. صفحه چهار iv. تهران: روشنگران و مطالعات زنان. ۱۳۸۲.

منابع[ویرایش]

  • بیضایی، بهرام. دیوان نمایش/۱. صفحه چهار iv. تهران: روشنگران و مطالعات زنان. ۱۳۸۲.