ناصر مقدم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناصر مقدم
Naser moghaddam.jpg
ناصر مقدم
معاون نخست‌وزیر ایران
در زمانِ محمدرضا شاه پهلوی
چهارمین رئیس کل ساواک
مشغول به کار
اواسط خرداد ۱۳۵۷ – بهمن ۱۳۵۷
پس از نعمت‌الله نصیری
پیش از انحلال پست
اطلاعات شخص
زاده ۳ تیر۱۲۹۲
تهران، ایران
درگذشت تهران، ایران
ملیت  ایران
شغل سیاستمدار
مذهب اسلام شیعه
خدمات نظامی
خدمت/شاخه IIGF-Seal.svg نیروی زمینی شاهنشاهی ایران
درجه IIArmy-Sepahbod.png سپهبد
فرمانده IIGF-Old.svg رئیس رکن دوم ارتش شاهنشاهی ایران
SAVAK.svg چهارمین رئیس ساواک

سپهبد ناصر مقدم (زاده ۳ تیر ۱۲۹۲ - درگذشته ۱۹ فروردین ۱۳۵۸)، از افسران ارشد ارتش شاهنشاهی ایران، معاون نخست‌وزیر و چهارمین و آخرین رئیس کل سازمان اطلاعات و امنیت کشور بود. وی بلافاصله پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران دستگیر و در فروردین ۱۳۵۸ اعدام شد.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

ناصر مقدم فرزند یعقوب در سال ۱۲۹۲ متولد شد، تحصیلات نظامی خود را در دانشکده افسری و دانشگاه جنگ و فرماندهی عالی و ستاد مشترک به پایان رسانید و علاوه بر تحصیلات نظامی در رشته حقوق از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. پس از قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ به ریاست اداره سوم ساواک منصوب شد که پی‌گیری فعالیت‌های روحانیون و مبارزان مذهبی را نیز به عهده داشت. مقدم تا پایان سال ۱۳۴۹ در این سمت باقی‌ماند. در سال ۱۳۵۰ از ساواک به ارتش بازگشت و به عنوان رئیس اداره دوم ستاد مشترک ارتش، مسئولیت امور «اطلاعات و ضد اطلاعات» ارتش را به عهده گرفت و تا درجه سپهبدی پیش رفت. سپهبد ناصر مقدم در اواسط خرداد ماه ۱۳۵۷ به جای نعمت‌الله نصیری به ریاست ساواک منصوب شد.

مرگ[ویرایش]

پس از پیروزی انقلاب اسلامی۱۳۵۷ وی دستگیر ودر شامگاه ۱۹ فروردین ۱۳۵۸ اعدام شد

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]