کمیته مشترک ضدخرابکاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کمیته مشترک ضدخرابکاری ساواک و شهربانی[۱] برای ایجاد هماهنگی در سازمانهای مختلف امنیتی و انتظامی برای مقابله با مخالفان در ۴ بهمن ۱۳۵۰ ایجاد گردید و دارای یک زندان مستقل به نام زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری بود.

تأسیس[ویرایش]

در بهمن ۱۳۵۰ با مشارکت ادارهٔ کل سوم (امنیت داخلی) ساواک، و ادارات دوم ارتش، شهربانی و ژاندارمری برای تداوم و هماهنگی عملیات مقابله جویانه با گروه‌های مسلح تشکیل شد. در اوایل خرداد ۵۲ کمیته به سه واحد اجرایی، اطلاعاتی و پشتیبانی تقسیم شد.

ابتدا، در ادارهٔ اطلاعات شهربانی کل کشور مستقر بود، اما بعد از مدتی به ساختمان مستدیر (ساختمان آلمانها به سال ۱۳۱۶) در محل باغ ملی منتقل شد.

اداره کمیته و مأموران[ویرایش]

پس از تشکیل این کمیته، کمیته‌های موازی منحل و کارمندانشان مأمور به خدمت در کمیتهٔ مشترک شدند و کلیهٔ سرنخهای عملیاتی نیز در اختیار آن قرار گرفت.

ابتکار عمل در کمیته مشترک، در دست اداره کل سوم ساواک بود و غالب مأموران بکار گرفته شده از ساواک بودند.

روسای کمیته[ویرایش]

روسای کمیته به ترتیب ۱. سپهبد جعفر قلی صدری ۲. سرتیپ رضا زندی‌پور ۳. سرتیپ علی‌اصغر ودیعی ۴. سرتیپ جلال سجده‌ای بودند.


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «کمیته مشترک ضد خرابکاری تأسیس شد». تاریخ ایرانی. دریافت‌شده در ۴ بهمن ۱۳۹۷.