مجلس شبیه در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مجلس شبیه در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین
شخصیت‌ها نوید ماکان
رخشید فرزین
و چهره‌های بسیارِ دیگر
تاریخ نخستین نمایش تابستان ۱۳۸۴
مکان نخستین نمایش تالار اصلی تئاتر شهر در تهران
زبان اصلی پارسی

مجلس شبیه؛ در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رُخشید فرزین نمایشی از گروه نمایش لیسار به نویسندگی و کارگردانی بهرام بیضایی است که تابستان ۱۳۸۴ در تالار اصلی تئاتر شهر در تهران به نمایش درآمد.[۱]

متن[ویرایش]

نمایشنامه نوشتهٔ بهرام بیضایی به سال ۱۳۸۳ است[۲] که هنوز چاپ نشده است.

داستان[ویرایش]

نمایش، زندگی نویدِ ماکان، استاد اخراجی دانشگاه، و همسرش رُخشیدِ فرزین را که مهندس معمار است نشان می‌دهد. استاد ماکان (با بازی علی عمرانی) نویسنده و شاعری است که از کابوس همیشگی سه مرد پالتوپوش و بی‌چهره که او را دنبال می‌کنند رنج می‌برد. او برای رهایی از این کابوس به کلانتری پناه می‌برد، اما آنجا کسی به سخنش توجه نمی‌کند و گفتار او را وهم و خیال می‌خوانند. در نتیجه او خود را به یک روانپزشک نشان می‌دهد و از او کمک می‌خواهد.

همسرش رُخشید (با بازی مژده شمسایی) نیز که مهندس معمار است و بازسازی ساختمان‌های قدیمی زیر نظر میراث فرهنگی با اوست، همانند شوهرش دچار این کابوس‌هاست. ایشان پرواها و نگرانی‌های همانندی دارند که بر زندگیشان سایه افکنده و آسایش خاطرشان را گرفته است.

در پایان نمایش، مردانِ پالتوپوش استاد ماکان را که دسته‌گلی برای همسرش خریده و به سوی خانه روان است از خیابان ربوده و می‌کُشند. هرچند تماشاکنان پیش از این نیز کشتنِ او را در کابوس‌های او و همسرش رخشید دیده‌اند. رخشید نیز ناگزیر می‌شود رضایت بدهد تا پرونده قتل بسته شده و تبدیل به یک مسئله بین‌المللی نشود.[۱]

در وصف این نمایش گفته‌اند که به موضوع قتل‌های زنجیره‌ای پرداخته است.[۳]

نمایش[ویرایش]

مجلس شبیه در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین در نیمهٔ نخستِ تابستانِ ۱۳۸۴ در تئاتر شهر به نمایش درآمد.

بیضایی این نمایش را از دوازدهم تیر ماه ۱۳۸۴ در تالار اصلی تئاتر شهر در تهران با بازی سی بازیگر و صحنه‌یار از جمله مژده شمسایی، علی عمرانی، مهرداد ضیایی، مهدی میامی، حسین محب‌اهری، مریم بوبانی، فهیمه رحیم‌نیا، رضا افشار، علاء محسنی، صادق ملکی، علی یداللهی، ماهگل مهر، علی اولیایی و با صحنه‌آراییِ محسن شاه‌ابراهیمی و موسیقی محمدرضا درویشی در بیست صحنه در ۱۲۰ دقیقه به نمایش درآورد.[۱][۳] نمایش پس از ۲۴ شب بازی، با اطّلاع قبلی توقیف شد. اجرای پایانی شب جمعه هفتم مرداد ۱۳۸۴ بر صحنه رفت.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]