اشکبوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اشکبوس
Ashkabus (The Shahnama of Shah Tahmasp).png
نگاره اشکبوس در شاهنامه تهماسبی
از پهلوانان شاهنامه
ناماشک‌بوس
نام کاملاشک‌بوس‌کشانی

اَشکبوس نام یکی از پهلوانان شاهنامه فردوسی است. او مبارزی کشانی است که به افراسیاب در جنگ با ایرانیان کمک کرد.[۱]

جنگ رستم و اشکبوس اثر محمد مدبر

در داستان کاموس‌کشانی (جنگ کاموس) افراسیاب او را به کمک پیران ویسه فرستاد. رستم پیاده با او رزم کرد و با تیری او را کشت. «رزم رستم و اشکبوس» بیشتر از هر چیزی نماد پایان دورهٔ اشکانیان و آغاز دورهٔ ساسانیان است.

خاستگاه نامگذاری

وجه تسمیه اشکبوس به صورت زیر است :

اشک می تواند سه معنی داشته باشد :

1- اَرشک : اَشک یا ارشک به معنای پهلوان

2- اَشک : مایعی که از غدد اشکی در چشم ترشح می‌شود .

3- عشق و خواستن : اشک یا اسک ( ask ) به معنای خواستن ، اشک یا عشق زیرا کلمه ی عشق نیز ابدالی است

بوس نیز می تواند به سه صورت معنی داشته باشد :

1- بُس : یا همان پُس به معنای پسر یا فرزند پسر

2- کَبوس : کبوس یا کبوث یا کبوت یا همان کبود

3- بوس : یا همان ماچ و موچ

حال با تلفیق های مختلف هر یک از معانی های بالا با تعبیر های مختلف می توان اشکبوس را به صورت های مختلف معنا کرد . به عنوان مثال میر جلال‌الدین کزازی در کتاب نامه باستان (جلد اول چاپ انتشارات سمت) اشکبوس را به صورت فرزند پهلوان معنا کرده است .[۲]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. Dj. Khaleghi-Motlagh. «ĀŠKBŌS». ایرانیکا. دریافت‌شده در ۵ مارس ۲۰۱۶.
  2. لغتنامه دهخدا، اشکبوس

منابع