اشکبوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نگاره اشکبوس در شاهنامه تهماسبی

اَشکبوس نام یکی از پهلوانان شاهنامه فردوسی است. او مبارزی کشانی است که به افراسیاب در جنگ با ایرانیان کمک کرد.[۱] در داستان کاموس کشانی (جنگ کاموس) افراسیاب او را به کمک پیران ویسه فرستاد. رستم پیاده با او رزم کرد و به تیری او را کشت. «رزم رستم و اشکبوس» بیشتر از هر چیزی نماد پایان دوره ی اشکانیان و آغاز دوره ی ساسانیان است.

خاستگاه نامگذاری[ویرایش]

در وجه تسمیه اشکبوس دو نظریه وجود دارد:

  1. اَشک + بُس: در اینجا اَشک یا ارشک به معنای پهلوان، و بُس یا پُس به معنای پسر است و در مجموع اشکبوس به معنای فرزند پهلوان است. نظریه دوم را میر جلال‌الدین کزازی در کتاب نامه باستان (جلد اول چاپ انتشارات سمت) مطرح کرده است.[۲]
  2. اَشک+کَبوس: اَشک به معنای پهلوان و کبوس یا کبوث یا کبوت یا کبود به معنای رنگ کبود و در مجموع اَشکَبوس یا اَشکبوس به سکون کاف به معنی پهلوان دارای جامهٔ کبود است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]

  1. Dj. Khaleghi-Motlagh. «ĀŠKBŌS». ایرانیکا. بازبینی‌شده در ۵ مارس ۲۰۱۶. 
  2. لغتنامه دهخدا، اشکبوس
  • شاهنامه فردوسی