منوشان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
منوشان
از پهلوانان شاهنامه
نام منوشان
منصب شاه خوزیان
جنگ‌ها
نبرد اول جنگ بزرگ کیخسرو

منوشان، در شاهنامه نام دلاور ایرانی است که در نبرد بزرگ در سپاه رستم بود. منوشان همان کسی است که فرستادهٔ افراسیاب یعنی جهن را به نزد شاه برد.

فردوسی در بیتی از شاهنامه از منوشان چنین یاد می‌کند:

بجنبید با رستم از قلبگاهمنوشان و خوزان لشکرپناه[۱]

یادکرد شاهنامه[ویرایش]

منوشان شاه کشور خوزیان از متحدان استراتژیک کیخسرو همچون طوس‌، گودرز یا رستم نبود بلکه بعدها به جرگهٔ متحدان پیوست. کیخسرو پس از قتل پیران ویسه هم‌پیمان افراسیاب، که زمانی دخترش جریره را به عقد سیاوش در آورده بود و از او پسری بنام فرود برادر ناتنی کیخسرو بدنیا آمد که او هم توسط سپاه ایران به فرماندهی طوس کشته شد. اینک با قتل پیران‌ویسه و تسخیر کشور او راه برای آخرین نبرد سرنوشت ساز ایران و توران یعنی جنگ بزرگ کیخسرو هموار گشته است.

کیخسرو همهٔ پهلوانان بنام، چون لهراسپ، اشکش، رستم، طوس و گودرز را فرا خوانده و به سایر کشورهای تازه انقیاد یافته چون مکران، خوزیان، کابل و دیگران پیک گسیل کرد تا در جنگ نهایی شرکت کنند. از جمله حاکمانی که نامه برای او ارسال گشت منوشان شاه خوزیان [۲] است.

بزرگان هر کشوری با سپاهنهادند سر سوی درگاه شاه
چو شد ساخته جنگ را لشکریز هر نامداری به هر کشوری
از آن پس بگردید گرد سپاهبیاراست بر هر سوی رزم‌گاه
به یک دست مر طوس را کرد جایمنوشان خوزان فرخنده رای
که بر کشور خوزیان بود شاهبسی نامداران زرّین کلاه[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. پارسی نگاشتهٔ شاهنامهٔ فردوسی، صفحه: ۷۶۰
  2. استان خوزستان فعلی یا محتملا عیلام که به هر حال تابع دولت ایران گشته است
  3. شاهنامه. جلد پنجم. جنگ بزرگ کیخسرو، ص ۳۰۲

منابع[ویرایش]

  • پارسی نگاشتهٔ شاهنامه، نگارش: فرانک دوانلو، انتشارات آهنگ قلم، چاپ سوم، ۱۳۸۷ (با اندکی تغییر)
  • حسین، الهی قمشه‌ای. شاهنامه فردوسی. ترجمهٔ ناهید فرشادمهر. تهران: نشر محمد، ۱۳۸۶. شابک ‎۹۶۴-۵۵۶۶-۳۵-۵. 

پیوند به بیرون[ویرایش]