فرآیین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فرآیین از شخصیت‌های شاهنامه مربوط به دوره ساسانیان و برابر حماسی شهربراز در متون تاریخی است. وی حسب روایت شاهنامه و مستندات تاریخی پس از مرگ خسرو پرویز مدتی تخت شاهنشاهی را تصاحب نمود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

معنی نام فرآیین به معنی دارای فر و پرشکوه می باشد.

"تاریخ پارسی"

فرآیین یکی از شاهان ایران در دوره های پایانی ساسانیان بود که به مدت کوتاهی پیش از آذرمیدخت بر تخت نشست. فرآیین همان شهربراز است که اصالتا از نژاد شاهان ساسانیان نبود و چیزی حدود 40 روز سلطنت کرد و پادشاهی وی توسط فردوسی بزرگ چنین گفته شده است. لقب فرآیین گراز بود که در زمان ساسانیان به جنگاوران و سرداران بزرگ لقب گراز را می دادند. معنی نام فرآیین به معنی دارای فر و پرشکوه می باشد. پادشاهی فرآیین را از زبان فردوسی بزرگ می خوانیم:

فرایین چو تاج کیان برنهاد همی‌گفت چیزی که آمدش یاد

همی‌گفت شاهی کنم یک زمان نشینم برین تخت بر شادمان

به از بندگی توختن شست سال برآورده رنج و فرو برده یال

پس از من پسر بر نشیند بگاه نهد بر سر آن خسروانی کلاه