مهرک نوش‌زاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مهرک نوش‌زاد
فرمانروای جهرم
Ardashir executes Mihrak.jpg
تصویر اعدام مهرک در شاهنامه
فرزند(ان)گردزاد
دین و مذهبمزدیسنا

مِهرک نوش‌زاد در داستان‌های ملی ایران و شاهنامه فرمانروای جهرم در روزگار اردشیر بابکان بود. هنگامی که اردشیر در کجاران (کرمان) با سپاه هفت‌واد می‌جنگید وی از نبودن او استفاده کرد و به اردشیرخوره رفت و گنج او را به تاراج برد. اردشیر چون بازگشت به جهرم لشکر کشید و مهرک را دستگیر کرد و گردن زد و سرش را در آتش افکند و خاندانش را جز دختری که نهان شد، نابود ساخت. این دختر بعدها زن شاپور یکم پسر اردشیر شد و از پیوند آنان هرمز یکم به دنیا آمد. نام دختر مهرک نوش‌زاد که بعدها زن شاپور شد، در منابع کردزاد[۱] یاد شده‌است که احتمالاً همان خوریم گودرز است.[۲]

امروزه قلعه‌ای در جهرم به نام «قلعه مهرک» وجود دارد که به مهرک نوش‌زاد منسوب است. این قلعه متشکل از یک استخر قدیمی و خرابه‌های حصار قلعه است و چنین بر می‌آید که دیوارهای پهن و چهار برج داشته‌است.[۳] در فیروزآباد نیز تَنگی وجود دارد که به «تنگ مهرک» معروف است و به نظر می‌رسد همان جایی است که اردشیر مهرک را گردن زده‌است.

پانویس[ویرایش]

  1. Arthur George Warner (2013). The Shahnama of Firdausi: Volume VI, Band 6. London: Routledge. p. 257.
  2. شریفی، فرهنگ ادبیات فارسی، ۱۳۷۲.
  3. «قلعه مهرک شهر جهرم واقع در استان فارس». گشتنی‌ها. ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۱.

منابع[ویرایش]

  • شریفی، محمد (۱۳۸۷). محمدرضا جعفری، ویراستار. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: فرهنگ نشر نو و انتشارات معین. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۴۴۳-۴۱-۸.