ریونیز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ریونیز
اطلاعات کلی
نامریونیز
لقبگـُرد و سوار
ملیتایران
سایر اطلاعات
شناخته شدهدارای چهل خواهر
نام پدرشاوران
برادرانزنگه شاوران

ریونیز نام پسر شاوران، برادر زنگه؛ به معنی: « نابود کننده نیرنگ » است.

ریونیز در شاهنامه[ویرایش]

کیخسرو در اوج قدرت فرمان حمله به مرزهای توران را به طوس می‌هد. میسر راه از دو جهت بود یکی بیابان خشک و دیگری پر آب و گیاه. محل سکونت فرود و مادرش جریره که از بستگان سببی کیخسرو محسوب می‌شدند بر میسر راه پر آب و علف بود، فرمان کیخسرو این بود که طوس سپاه را از میسر بی‌آب و علف براند تا به محل مرزبانی فرود نزدیک نشود، امّا طوس به فرمان عمل نکرد سپاه ایران از مسیر قلعه چَرَم هدایت نمود.

طوس با سپاه تحت امرش به قلعه فرود نزدیک شد و فرود قصد داشت از ایرانیان استقبال نماید اما طوس طوری مواجه شد که منجر به جنگ تن به تن گشت. زمانی که بار اول بهرام به سفارت فرود که با تخوار در بالای کوه سنگر گرفته بود نزدیک شد پس از معاشرت، به فرود گفت پیامش را به پائین می‌برد ولی دفعه بعد اگر کسی جز من به سفارت آمد اعتماد نکند چون کشته خواهد شد. سفیر دوم ریونیز بود که با معرفی تخوار با تیر فرود هلاک گشت:

چنین گفت با رزم دیده تخوارکه طوس آن سخن‌ها گرفتست خوار
که آمد سواری و بهرام نیستمرا دل درشتست و پدرام نیست
ببین تا مگر یادت آید که کیستسراپای در آهن از بهر کیست
چنین داد پاسخ مر او را تخوارکه این ریونیز است گرد و سوار
چهل خواهرهستش چو خرّم بهارپسر خود جزین نیست اندر تبار[۱]

منابع[ویرایش]

  1. شاهنامه. جلد چهارم. کفتار اندر فرودسیاوش، ص ۱۸۶
  • محمد عباسی، اقتباس از نامنامه فردیناند یوستی، «فرهنگ نامهای ایرانی» ، چاپ سوم، تهران: انتشارات بنیاد، آذر ۱۳۵۷.
  • حسین، الهی قمشه‌ای (۱۳۸۶). شاهنامه فردوسی. ترجمهٔ ناهید فرشادمهر. تهران: نشر محمد. شابک ۹۶۴-۵۵۶۶-۳۵-۵.