وندوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بندوی یا وندوی، برادر گستهم (بسطام، بیستام، ویستاخم) و دائی خسرو پرویز بود.

بندوی از سرداران ایرانی در دوران ساسانیان بود که بعد از هزیمت خسرو پرویز به آذربایجان، توسط هرمز چهارم پدر خسرو، به بند کشیده شد اما پس از طغیان بهرام چوبین از زندان گریخت و با یاری گستهم در تیسفون شورشی برانگیخت که در آن کاخ هرمز چهارم را به آتش کشیدند و شاه را از تخت فرود آوردند و کور ساختند و چندی بعد هلاکش کردند. اما دیری نگذشت که خسرو بر بندوی خشم گرفت و به فرمان او در مستی، دست و پایش را بریدند و هلاک شد.[۱] گستهم برادر بندوی بعد از کشتن برادرش علیه خسرو پرویز شورید و در نهایت کشته شد[۲]

  1. شریفی، ص ۳۰۷
  2. کریستن سن، ص 279 تا 280

جستارهای وابسته[ویرایش]

جنگ داخلی ساسانیان

منابع[ویرایش]

  • شریفی، محمد. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: انتشارات فرهنگ نشر نو، ۱۳۸۷ ص ۳۰۷