مهرنوش (پرستار)

«مهرنوش» فردی دانا که انوشیروان سخنان او را با لشکریانش در جنگ با نوش‌زاد بازگو می‌کند. و انوشیروان از او با لقب «پرستار باهوش و پشمینه پوش» یاد می‌کند.

در شاهنامه فردوسی چنین آمده‌است: همانا که مهرنوش- آن پرستار باهوش و پشمینه پوش- گفته‌است که: هر کسی که به مرگ پدرش شاد گشت، او را رامش زندگانی مباد

بدین داستان زد یکی مهرنوش		پرستار با هوش و پشمینه پوش
که هر کو به‌مرگ پدر گشت شاد		ورا رامش و زندگانی مباد
تو از تیرگی روشنایی مجوی		که با آتش آب اندر آید به‌جوی
نه آسانیی دید بی‌رنج کس		که روشن زمانه برینست و بس
تو با چرخ گردان مکن دوستی		که گه مغز اویی و گه پوستی
چه جویی ز کردار او رنگ و بوی		بخواهد ربودن چو بنمود روی
بدان گه بود بیم رنج و گزند		که گردون گردان بر آرد بلند

جستارهای وابسته

• شاهنامه

منابع

• شاهنامهٔ فردوسی
• پارسی نگاشتهٔ شاهنامه، نگارش: فرانک دوانلو، انتشارات آهنگ قلم، چاپ سوم، ۱۳۸۷