سندرم سروتونین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سندرم سروتونین

آی‌سی‌دی-۹ 333.99
دادگان بیماری‌ها 30044
ای‌مدیسین ped/2786
سمپ C21.613.276.720

سندروم سروتونین(به انگلیسی: Serotonin syndrome) یک واکنش ناسازگاری دارویی تهدید کننده حیات بیمار محسوب میشود و اثری قابل پیش‌بینی از طرف فعالیت بیش از اندازه گیرنده‌های سروتونرژیک در سیستم عصبی مرکزی و سایر گیرنده‌های سروتونین در سراسر بدن محسوب میگردد. برخی منابع آن‌را مسمومیت سروتونین(هیپر سروتونینیزم) هم می‌نامند.[۱] فعالیت بیش از حد سروتونین باعث تولید طیفی از علائم و سمپتوم‌های شناختی٬ ارادی و اثرات جسمی می‌گردد. این علائم گاه کشنده خواهند بود. مصرف داروهای متعددی و ترکیب‌های دارویی گوناگونی ممکن است سندرم سروتونین ایجاد کنند. تشخیص سندرم سروتونین شامل مشاهده نشانه‌های تولید شده و تحقیق کامل سابقه بیمار است. سندرم علائم ویژه خود را دارد اما می‌تواند با سایر بیماری‌ها در برخی بیماران٬ به ویژه آنهایی که مبتلا به نشانگان نورولپتیک بدخیم اشتباه گرفته شود. هیچ تست آزمایشگاهی در حال حاضر نمی‌تواند تأیید تشخیص سندرم محسوب گردد.[۲]

درمان شامل قطع داروهایی که ممکن است باعث بیماری شده باشند است و در موارد متوسط​ تا شدید تجویز آنتاگونیست سروتونین را شامل می‌گردد. درمان کمکی مهم در این سندروم شامل کنترل آژیتاسیون بیمار با آرام‌بخش بنزودیازپین است.[۳]

علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

از جمله علائم مهم عبارتند از: تعریق،سفت شدن یا گرفتگی عضلات، نااستواری، پریشانی، تحریک پذیری یا بی قراری بیش از حد

منابع[ویرایش]

  1. واژه نامه پزشکی دورلاند
  2. Gillman PK (June 2006). "A review of serotonin toxicity data: implications for the mechanisms of antidepressant drug action". Biol Psychiatry 59 (11): 1046–51. doi:10.1016/j.biopsych.2005.11.016. PMID 16460699. 
  3. Munhoz RP (2004). "Serotonin syndrome induced by a combination of bupropion and SSRIs". Clin Neuropharmacol 27 (5): 219–22. doi:10.1097/01.wnf.0000142754.46045.8c. PMID 15602102.