دیاتیل اتر
| Diethyl ether | |
|---|---|
 |
|
 |
|
|
Ethoxyethane |
|
| نامهای دیگر | Diethyl ether; Ethyl ether; Ethyl oxide; 3-Oxapentane; Ethoxyethane |
| شناساگرها | |
| CAS | 60-29-7  |
| پابکم | 3283 |
| کماسپایدر | 3168 |
| UNII | 0F5N573A2Y |
| KEGG | D01772 |
| ChEBI | CHEBI:35702 |
| ChEMBL | CHEMBL16264 |
| شماره RTECS |
KI5775000
|
| Jmol-3D images | Image 1 |
|
|
|
|
| خصوصیات | |
| فرمول مولکولی | C4H10O |
| جرم مولی | ۷۴٫۱۲ g mol−1 |
| شکل ظاهری | Colorless liquid |
| چگالی | 0.7134 g/cm3, liquid |
| دمای ذوب |
−116.3 °C, 156.9 K, −177.3 °F
|
| دمای جوش |
34.6 °C, 307.8 K, 94.3 °F
|
| محلول در آب | 69 g/L (20 °C) |
| ضریب شکست (nD) | 1.353 (20 °C) |
| گرانروی | 0.224 پواز (25 °C) |
| ساختار | |
| قطبها | 1.15 D (gas) |
| خطرات | |
| برگه دادههای ایمنی ماده | External MSDS |
| شماره ایمنی | R۱۲ R19 R20 R۲۲ R66 R67 |
| شماره نگهداری | S۹ S۱۶ S۲۹ S۳۳ |
| خطرات اصلی | Extremely Flammable (F+), Harmful (Xn) |
| لوزی آتش |
 4
2
1
|
| دمای اشتعال | −45 °C[۱] |
| دمای آتشگیری خودبهخود |
160 °C[۱] |
| ترکیبات مرتبط | |
| مرتبط با اتر | دیمتیل اتر Methoxypropane |
| ترکیبات مرتبط | دیاتیل سولفید Butanol (همپار) |
 (verify) (what is:  / ?)تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. |
|
| Infobox references | |
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
دی اتیل اتر یکی از فراوردههای شیمیایی میباشد که از آب گیری الکل اتیلیک ۹۶ درجه در مجاورت اسید سولفوریک ۹۸ درجه در دمای ۱۴۰ درجه سانتیگراد بدست میآید. اتر یکی از حلالهای مهم غیر قطبی در شیمی میباشد. به علت واکنش پذیری کم آن و همچنین نقطه جوش پایین آن (۳۴) حلال خوبی برای استخراج مواد آلی غیر قطبی میباشد.
اتر بی هوش کننده ایست که به عنوان حلال هم بکار برده می شود تعداد زیادی از داروهای شیمیایی تحت نام " اتر" نامیده می شوند ولی این کلمه در کل به مفهوم "اتیل اتر" است.
به گزارش سلامت نیوزبه نقل از پایگاه خبری مدیکال گاید، اتر مایع فراری است که خیلی سریع در حرارت معمولی به صورت گاز در می آید، اتر چون حل کننده هم هست بیشتر به عنوان حلال داروها به کار برده می شود، یکی دیگر از خواص اتر خاصیت تمیز کنندگی آن است و در آغاز کشف این دارو اتر به عنوان بیهوش کننده مورد استفاده قرار گرفت و حدود سال 1840 مصرف آن به میزان فوق العاده به خصوص در آمریکا افزایش یافت و از آن پس برای مدت بیش از100 سال اتروکلروفرم از جمله مواد اولیه هوش بری بودند و به همین جهت در تمام بیمارستان ها هنوز بوی این دو دارو به مشام می رسد. در دهه سال های 1920 و 1930 طریقه استعمال اتر به صورت قطره ای متداول گشت به این ترتیب که ماسکی را روی بینی بیماری که احتیاج به عمل جراحی داشت قرار می دهند واتر را به صورت قطره بر روی گاز پارچه ای که در داخل ماسک تصفیه شده است می چکانند، این عمل باید با دقت و احتیاط فراوان انجام شده تا هوای اطراف به داروی بیهوش کننده آلوده نشود، به هر حال چه مانند زمان سابق با ریختن قطرات اتر بر روی یک تکه پارچه و چه متدهای جدید علمی همیشه اتر یک داروی بیهوشی قوی است، امروزه داروهای جدیدی کشف شده اند که همپای اتر مسئله بیهوشی را به مقیاس وسیعی حل کرده است
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ "Ethyl Ether MSDS". J.T. Baker. http://hazard.com/msds/mf/baker/baker/files/e2340.htm. Retrieved 2010-06-24.
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ دیاتیل اتر موجود است. |
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
