نیمه‌عمر (داروشناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نیمه‌عمر (به انگلیسی: Half-life) پارامتری در داروشناسی و در شاخه فارماکوکینتیک جای می‌گیرد و بنابه تعریف مدت زمانیست که نیمی از ماده فعال داروی وارد شده به بدن٬ در پلاسما و یا سرم خون کاهش می‌یابد. به تعریف ساده‌تر اگر دارویی وارد بدن شود و غلظت پلاسمایی آن دارو به بیشینه خود رسیده باشد٬ مدت زمانی که این مقدار از اوج به نصف این میزان برسد٬ نیمه‌عمر دارو نام دارد.

نیمه‌عمر دارو تناسب معکوس با کلیرانس (CL) و تناسب مستقیم با حجم توزیع (VD) در داروی تجویز شده دارد.

نیمه‌عمر دارو را با (t1/2) نشان می‌دهند و از فرمول زیر به‌دست می‌آید.

t_{1/2} = 0,7 \cdot \frac {V_d}{Cl}

که درآن عدد ثابت ۰/۷ بطور تقریبی لگاریتم‌طبیعی عدد نیم یا ½ است. ( ln (0,5) = -0,693...).

فرمول نشان میدهد که چگونه با افزایش حجم توزیع٬ نیمه عمر دارویی نیز افزایش یافته‌است چراکه دارو در خارج از بخش پلاسمایی قرار گرفته‌است و بنابراین دفع و یا متابولیز نمی‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیا انگلیسی: Biological half-life بازبینی ۱۶ ژانویه ۲۰۱۲