شهرستان بهشهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

شهرستان بهشهر از شهرستان‌های استان مازندران ایران است.

شهرستان بهشهر دارای سه شهر به نامهای بهشهر، گلوگاه و رستمکلا و دارای سه بخش به نامهای بخش مرکزی با دو دهستان میانکاله و کوهستان، بخش گلوگاه با دو دهستان کلباد و پنجهزاره، بخش یانه سر با دو دهستان شهداء و عشرستاق.[۱]

محتویات

[ویرایش] جمعیت بهشهر

طبق آخرین سرشماری جمعیت شهرستان بهشهر بالغ بر ۱۸۷۱۸۴ نفر می‌باشد که ۱۰۹/۱۸۰ نفر در مناطق شهری و ۷۸۵۳۲ نفر در مناطق روستایی زندگی می کنند. [۲]

[ویرایش] تقسیمات کشوری

شهرها: خلیل شهر، رستمکلا و بهشهر

محلات : گرائیل محله

[ویرایش] مشخصات

شهرستان زیبای بهشهر یکی از شهرستان‌های استان مازندران است که از شمال به خلیج میان کاله، از شرق به شهرستان کردکوی، از جنوب به دامنه‌های البرز و شهرستان دامغان و از غرب به شهرستان ساری و نکا محدود می‌شود. بهشهر به سبب آب و هوای بسیار مطلوب خود همواره مورد نظر شاهان و خوانین محلی بوده و وجود کاخ‌های متعدد در این منطقه‌ی دیدنی از استان مازندران‌؛ گواهی برای این ادعاست.

بهشهر در طول تاریخ به نامهای مختلف از جمله "کبود جامه"، "پنجه هزار"، "کلباد" و "خرگوران" خوانده شده است. این ناحیه توسط شاه عباس اول خریداری شد و در سال 1021 هجری قمری به دستور وی شهری در آن جا احداث گردید. این شهر جدید، "اشرف البلاد" نام گرفت که اقامتگاه شاه عباس اول در مازندران بود. "اسکندر بیک منشی" مورخ صفوی؛ درباره بنای این شهر می نویسد: "باغ‌ها و عمارت عالی از قبیل کاخ، حمام، تالارها و بیوتات توسط استادان چیره دست ساخته شد و بر این شهر همان نام اشرف گذارده شد".

از جمله دیدنی‌های این شهرستان می توان به موارد زیر اشاره نمود: مجموعه تاریخی سد عباس آباد، داو<1در روستا التپپه مجموعه باغ صفوی (باغ شاه) و عمارت چهلستون، بنای تاریخی چشمه عمارت، امامزاده عبدالله سفید چاه، شبه جزیره میانکاله، خانه قدیمی احمد علی خان هزار جریبی، حسینیه شیخ علی زاده، مجموعه عمارت افغان نژاد قره تپه، غارهای علی تپه، هوتو و کمربند (پیش از تاریخ، دوره میان سنگی)، روستای التپه و تروجن (شهید آباد)، برج آرامگاهی امیرکمال الدین در روستای کوهستان، پناهگاه حیات وحش میانکاله و سنگ چشمه گلوگاه، آبشار زنگت در روستای زنگت بهشهر و تپه کش. [۳]

[ویرایش] خلیج میانکاله

شبه جزیره میانکاله با طبیعتی بکر، محل اسکان پرندگان مهاجر، حیوانات وحشی در منطقه بوده وبعنوان یکی ازبزرگترین ومهمترین منابع حیات وحش در جهان به ثبت رسیده است.شبه جزیره میانکاله با تپه‌های شنی ساحلی به طول 5/6 کیلومتر از دریا منفک می گردد. وسعت و بویژه دهانه آن به نسبت کاهش یا افزایش آب کم و زیاد و کوتاه و دراز می شود. فضای شبه جزیره مرغزار نیمه مشجری است که عمده‌ترین درختچه‌های آن را بوته‌های انار و تمشک وحشی تشکیل داده اند. همه ساله صدها هزار پرنده مهاجر، از انواع فلامینگو، قو و غازهای خاکستری، پیشانی سفید، قره غاز، انواع اردکها و مرگوس کاکلی در این شبه جزیره فرود می آیند و به تولید مثل و زمستان گذارنی می پردازند.[۴]

[ویرایش] منابع

دانشجوی بهشهری

ابزارهای شخصی
گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌ریزی
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر