باستان‌جانورشناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

باستان‌جانورشناسی مطالعهٔ بقایای جانوری، به‌ویژه استخوان‌ها است که از کاوش‌های باستان‌شناختی به دست می‌آید و برای بازشناسی رژیم غذایی انسان و تأثیر حیوانات در اقتصاد و درک محیط زیست زمان نهشته‌گذاری به کار می‌رود.[۱]

به تعریفی دیگر، باستان‌جانورشناسی، دانشِ بررسی بازمانده زیاگان است. باستان‌جانورشناسان با بررسی استخوان و پوست و مو و دیگر بقایای بازمانده از جانوران در شناختن نحوه تکامل جانوران و رابطه انسان و جانوران در مناطق و دوره‌های تاریخی کوشش می‌کنند. این رشته نسبتاً تازه‌است و در نیمه دوم قرن بیستم به صورتی مستقل از جانورشناسی و باستان‌شناسی شکل گرفت.

منابع[ویرایش]

  1. واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان سال ۱۳۸۹ (مجموع هشت دفتر فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان)