استارم (بهشهر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استارم (بهشهر)
روستای استارم
روستای استارم
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان مازندران
شهرستان بهشهر
بخش بخش یانه‌سر
دهستان عشرستاق
استارم (بهشهر) بر ایران واقع شده‌است
استارم (بهشهر)
۳۶°۲۰′ شمالی ۵۳°۳۲′ شرقی / ۳۶.۳۴° شمالی ۵۳.۵۴° شرقی / 36.34; 53.54
مردم
جمعیت ۱۲۸ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا 1420
اطلاعات روستایی
ره‌آورد جو ، گندم و سیب زمینی
پیش‌شمارهٔ تلفن 0152679
جملهٔ خوش‌آمد بر تابلوی ورودی روستا به استارم خوش آمدید

استارم روستایی از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران است.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.

چرایی نامگذاری این روستابه نام «استارم»[ویرایش]

این نام از دو بخش تشکیل شده است: اِستا، و رَم. اَستا مخفف اَوِستا و رَم مخفف رَمه می‌باشد. از این ترکیب دو معنی فهمیده می‌شود: الف) محل نگهداری چهارپایان اوستا ب) محل زندگی پیروان اوستا. واَستا به فتح الف به مرور به اِستا به کسر الف تبدیل شده است.

«اَوِستا» نام کتاب مذهبی زرتشتیان است. بنابراین «اِستارَم» یعنی محل اجتماع پیروان زرتشت پیامبر. سلسله‌های مهم حاکم بر ایران در دورهٔ پیش از اسلام به ترتیب هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان بوده‌اند. شاهان هخامنشی پیروان آیین زرتشت بوده‌اند؛ زیرا در کتیبه‌های به دست آمده ازاین دوره ثابت می‌کند که آنها خدای بزرگ و یکتا به نام «اَهَورَمزد» را می‌پرستیدند واین اسم نام پروردگار مورد پرستش زرتشت است. پادشاهان اشکانی نیز «اَهَورَمزد» راپرستش می‌کردند. وپادشاهان ساسانی آیین زرتشت را مذهب رسمی کشورقرارداده بودند.

با توجه به این که شهر دامغان در دورهٔ اشکانیان پایتخت آنها بود، منطقهٔ هزار جریب کنونی نیز همهٔ مردمانش به آیین زرتشتی ایمان داشتند وبه آن عمل می‌کردند واین موضوع ازآثار موجود دراین مناطق وهمچنین روستای استارم فهمیده می‌شود. منطقهٔ هزار جریب در زمان‌های کهن «جبال» نامیده می‌شد وجبال به این دلیل گفته می‌شد که کوهستانی وصعب العبور بود. وجبال در اختیار حاکمانی بود مشهور به «باوندیان» که گماشتهٔ اشکانیان بودند واین موضوع دلیل وجه تسمیه «استارم» را روشن ترمی نماید.

تبار شناسی[ویرایش]

شناخته شده است که نخستین نیای استارمی ها که به این منطقه پا گذاشت، «ناد علی» نامی بودکه از اهالی روستای توشن گرگان ، یا به روایتی شاهکوه گرگان بوده است . نام پدر این نخستین نیای استارمی ها نیز «ناد علی» بود که از وی اطلاعی در دست نیست . معلوم نیست که نام استارم در زمان وی بر این روستا گذاشته شده است یا خیر . لیکن نشانه ها ی موجود از آثار به جا مانده از سکونت اقوام بسیار قدیمی در این منطقه که در میان اهالی به «بالا استارم» و«خرکِشت» مشهور است خلاف این را ثابت می کند . شاید این نسل نو درآمده به این منطقه از این نام استفاده کرده باشند وباعث دوام این نام شده باشند . گفته می شود که همزمان با آمدن این نو درآمده ها به این منطقه در منطقه «خرکشت» گروهی زندگی می کردند که به «گبری» ها – زرتشتیان - معروف بودند . قطعا آنان نخستین ساکنان این منطقه بودند که به دلیل شرایط سخت زندگی در دشتِ روستای استارم وهمچنین به دلیل زرتشتی بودنشان ، خود را از دست مسلمانان حاکم درامان نمی دیدند و به ناچار به منطقه ی بالا دست وجنگلی پناه بردند وهنوز هم در این منطقه آثار دخمه های زرتشتی هر از گاهی به هنگام شخم زدن زمین ها به دست می آید . نادعلی نامبرده در بالا پس از پشت سر گذاشتن سرزمین های بسیاری در پایان سفرش به این منطقه که استارم نام گرفت (یا بهتر است بگوییم نام داشت )در آمد . البته این دسته نو درآمده در آغاز در دو ناحیه ی دیگر زندگی آغاز کردند وپس از آزمودن آن دو ناحیه به ناحیه ی کنونی رسیدند و در همین جا به ساخت سرپناه همیشگی برای خود وخانواده اش پرداختند . نادعلی نامبرده که پدرش نیز نادعلی بود – البته از نادعلی پدر اطلاعاتی در دست نیست - دارای دو فرزند بود به نام های : اسماعیل و ملا نوروز علی . اسماعیل دارای دو فرزند بود به نام های : مختوم و قاسم . و ملا نوروز علی دارای سه فرزند بود به نام های : محمد تقی ، حبیب الله و اسد الله .

گالری عکس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]