حسن پیرنیا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| شناسنامه | |
|---|---|
| معروف به | مشیرالدوله |
| زادروز | ۱۲۵۱ |
| زادگاه | تبریز، |
| تاریخ مرگ | ۲۹ آبان ۱۳۱۴ |
| محل مرگ | تهران، |
| همسر | دختر میرزا احمد خان علاءالدوله |
| اطلاعات سیاسی | |
| سمت | نخست وزیر ایران |
| قبل از | سپهدار اعظم رشتی |
| بعد از | وثوق الدوله |
| فارغ التحصیل از «مدرسه نظام» و «مدرسه حقوق» در روسیه نماینده مردم تهران در مجلس شورای ملی در دورههای دوم و سوم و چهارم و پنجم و ششم بیست و چهار بار به مقام وزارت رسید |
|
- مشیرالملک به اینجا تغییر مسیر مییابد.
- برای دیگر کاربردها مشیرالملک (ابهامزدایی) را ببینید.
حسن پیرنیا (ملقب به مشیرالملک و بعد مشیرالدوله) (زاده ۱۲۵۱ در تبریز - درگذشته ۲۹ آبان ۱۳۱۴ در تهران) سیاستمدار، تاریخدان و حقوقدان اهل ایران و چهار دوره نخستوزیر ایران در دوران حکومت احمد شاه بود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگی
میرزا حسن خان، پسر بزرگ میرزا نصراللهخان مشیرالدوله نائینی، که بعدها نام خانوادگی پیرنیا را برای خود انتخاب کرد، در سال ۱۲۵۱ ه ش (۱۲۹۱ (قمری)) در تبریز به دنیا آمد.
پس از انجام تحصیلات مقدماتی و آموختن زبان و ادبیات فارسی و عربی و دروس معمول زمان خود در تهران، به تشویق میرزا علی اصغر خان امین السلطان، برای ادامه تحصیل به روسیه رفت و دوره «مدرسه نظام» و «مدرسه حقوق» آن کشور را گذراند.
پیرنیا، زمانی که پدرش وزیر امور خارجه شد، به ایران بازگشت و در سفر اول مظفرالدین شاه به اروپا، به عنوان مترجم و منشی امینالسلطان ، جزء همراهان شاه بود.
پیرنیا، در سال ۱۲۸۱، به وزیر مختاری روسیه انتخاب شد. در بیست و هشت سالگی، با دختر میرزا احمد خان علاءالدوله (از اعضای درجه اول دربار مظفر الدین شاه) ازدواج کرد.
پیرنیا پس از قتل اتابک اعظم، در کابینه مشیر السلطنه به وزارت عدلیه رسید. او ابتدا مشیرالملک لقب داشت و بعد از فوت پدر در ۱۳۲۵ (قمری) ملقب به مشیرالدوله شد. در زمان مشروطه نظامنامه مجلس یا قانون اساسی مشروطه را تدوین کرد. وی بعداز فتح تهران و تشکیل دولت جدید، مجدداً به وزارت عدلیه انتخاب شد و از آن پس در کابینههای متوالی، بارها وزیر شد.
[ویرایش] نخستوزیری
حسن پیرنیا، در سال ۱۲۹۳، به نخست وزیری رسید و بعدها نیز چند دوره به این سمت انتخاب شد. اتفاقاتی نظیر قیام شیخ محمد خیابانی و حوادث آذربایجان و ابتدای نهضت جنگل و ظهور رضا خان پهلوی، برای به دست گیری قدرت، از جمله رویدادهای نوبتهای دیگر نخست وزیری اوست.
حسن پیرنیا، در دورههای دوم و سوم و چهارم و پنجم و ششم، نماینده مردم تهران در مجلس شورای ملی بود. چهار بار نخستوزیر و بیست و چهار بار به مقام وزارت رسید.
[ویرایش] تالیفات
وی در ده سال آخر عمرش اغلب به کارهای فرهنگی و علمی اشتغال داشت و آثار با ارزشی همچون مجموعه سه جلدی تاریخ ایران باستان و داستانهای ایران قدیم و حقوق بین الملل را نوشت.
کتاب تاریخ ایران باستان (در سه جلد) نخستین کتابی است که به شیوه علمی و بر اساس مستندات و کشفیات باستانشناسی در باره گذشته تاریخی ایران نگاشته شد و هنوز هم مورد توجه است.
مشیرالدوله در زمینه امور قضایی کشور، پس از مشروطیت، نقش مهمی داشت و بسیاری از قوانین را تهیه کرد. همچنین وی سازمان دادگستری را پی ریزی کرد و، علاوه بر تشکیل دیوان کشور و دادسراها، دو قانون اصول محاکمات حقوقی و اصول محاکمات جزایی را به تصویب رساند.
[ویرایش] خانه
منزل مسکونی حسن پیرنیا در خیابان منوچهری تهران (بین خیابان لالهزار و میدان فردوسی) قرار دارد و امروزه به نام عمارت مشیرالدوله يا عمارت پیرنیا شناخته میشود و در سازمان میراث فرهنگی به عنوان اثر ملی ثبت شدهاست.[۱]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویسها
- ↑ اعتراض خوشنویسان به تخریب خانه مشیرالدوله (فارسی). خبرگزاری میراث فرهنگی (CHN) (در تاریخ 27-03-1386). بازدید در تاریخ 26-11-1387.
[ویرایش] منابع دیگر
- حسن پیرنیا. «ترجمه احوال حسن پیرنیا به قلم باستانی پاریزی». ایران باستان. چاپ پنجم، تهران: دنیای کتاب، ۱۳۷۰، مقدمه.
حاج ابراهیم كلانتر، قائم مقام فراهانی، میرزا آغاسی، امیرکبیر، سپهسالار، مستوفیالممالک، امینالسلطان، عینالدوله، مشیرالدوله، مشیرالدوله پیرنیا، قوامالسلطنه، وثوقالدوله