شیخ احمد روحی
شیخ احمد روحی در ۱۲۷۲ هجری قمری در کرمان زاده شد. او پسر دوم شیخالعلما ملا محمدجعفر پیشنماز کرمانی بود. عربی و فقه و اصول و حدیث را نزد پدر آموخت و مدتی در کرمان امام جماعت بود.
در ۱۳۰۲ با میرزا آقاخان کرمانی به اصفهان و تهران و رشت رفت و به استانبول مهاجرت کرد. در آنجا او و میرزا آقاخان با دختران میرزا یحیی نوری معروف به صبح ازل از بزرگان بابی ازدواج کردند.
آشنائی او و میرزا آقاخان با سیدجمالالدین اسدآبادی آنان را به فعالیت سیاسی و اجتماعی کشاند و با میرزا حسنخان خبیرالملک در ترویج افکار آزادیخواهی در آثار خود کوشیدند. با شکایت ایران مقامات عثمانی آنان را به طرابوزان تبعید کردند. پس از کشته شدن ناصرالدین شاه به دست میرزا رضای کرمانی که از مریدان سیدجمالالدین بود، به درخواست صدراعظم ایران هر سه را به مقامات ایرانی تحویل دادند. در تبریز با حضور محمدعلی میرزا ولیعهد سرشان را بریدند (۶ صفر ۱۳۱۴) و پوست سرشان را با آرد پرکردند و به تهران فرستادند.ازآثارمهم او کتاب هشت بهشت میباشد.
[ویرایش] منابع
- آرینپور، یحیی، از صبا تا نیما
- مصاحب، غلامحسین، دائرةالمعارف فارسی
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
||||||||||||||||
