اعتدالیون یکی از دو جناح مهم سیاسی دورهٔ مشروطه است. این جناح، که در مقابل جناح عامیون قرار داشت، طرفدار تغییرات آهسته و مخالف اقدامات تندروانه و رادیکال بود.[۱]
رهبران حزب اعتدالیون مرتضی قلی نائینی، محمدصادق طباطبایی (پسر سید محمد طباطبائی) و علیمحمد دولت آبادی (برادر کوچکتر یحیی دولت آبادی) بودند. بسیاری از کسبه و اصناف که پیرو سیدعبدالله بهبهانی بودنداز اعتدالیون طرفداری میکردند و این سخن اتهام آمیز آنها را پذیرفتند که عقاید و مرام حزب دموکرات با اصول و مبانی دین تطبیق نمیکند. خطرات حزب دموکرات در مورد تفکیک دین از دولت، بارها و بارها از جانب اعتدالیون مطرح میشد تا این مدعا اثبات شود که دموکراتها دشمن روحانیت هستند. حتی ستارخان و باقرخان قهرمانان تبریز که با آن شور و هیجان در تبریز به روحانیون محافظه کار انجمن اسلامیه یورش برده بودند، وقتی در تهران مستقر شدند از اعتدالیون هواداری کردند.
در مجلس دوم مشروطه، عبدالحسینمیرزا فرمانفرما و عینالدوله نیز با این حزب اعتلاف نمودند. بنابراین مجموع نمایندگان اعتدالی در این مجلس به ۳۶ تن در برابر ۲۸ نفر عامیون رسید. سایر اعظای اصلی این حزب سپهداراعظم تنکابنی، سردار محیی، سیدعبدالله طباطبایی و ناصرالملک بودند.[۲]
- ↑ ملک الشعرابهار. تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران. چاپ چهارم. تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۷ - ۱۳۷۱. ۸.
- ↑ ملک الشعرابهار. تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران. چاپ چهارم. تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۷ - ۱۳۷۱. ۸ و ۹.
منابع برای مطالعه[ویرایش]
- بهار، محمدتقی. تاریخ مختصر احزاب سیاسی. تهران: شرکت سهامی کتابهای جیبی، ۱۳۵۷.
- کسروی، احمد. انقلاب مشروطه ایران.
- کسروی، احمد. تاریخ هجدهساله آذربایجان.
- سفری، محمدعلی. مشروطهسازان.
- آجودانی، ماشاالله. مشروطه ایرانی.
- تاریخ بیداری ایرانیان.
سیاستمداران جناح اعتدالیون[ویرایش]
جستارهای وابسته[ویرایش]
پیوند به بیرون[ویرایش]
|
|
|
| دربار |
|
|
|
| نخستوزیران |
|
|
| چهرههای مهم |
|
|
| احزاب و گروهها |
|
|
| رویدادهای مهم |
|
|
