ظلالسلطان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مسعود میرزا ظلالسلطان (زادهٔ ۱۲۶۶ قمری در باغ نو اصفهان -مرگ ۱۳۳۶ قمری) بزرگترین پسر ناصرالدین شاه و عفت السلطنه بود. به خاطر آنکه از مادری غیر قاجار زاده شدهبود به جای او مظفرالدینمیرزا (بعدها مظفرالدین شاه) به ولیعهدی انتخاب شد.
ظلالسلطان مدت زیادی حاکم اصفهان بود. وی مدعی تاج و تخت سلطنت بود. تاریخ مسعودی به قلم اوست.
وی در مدت حکومت در اصفهان سعی در تخریب و نابودی آثار دوران صفویه داشت. وی برخی از عمارتهای باقی مانده از دورهٔ صفوی را کاملاً نابود کرد (مانند عمارت آیینه خانه در کنار زاینده رود) و برخی دیگر را به مرز نابودی کشاند. ظلالسلطان از عمارت هشت بهشت به عنوان اصطبل استفاده میکرد و آینه کاریهای روی ستونهای عالی قاپو و چهل ستون را از میان برد. وی همچنین دستور داد روی نقاشی های نفیس داخل چهل ستون را با گچ بپوشانند و نقاشان قاجاری بر روی آنها نقاشیهای کمارزش خود را بنگارند.
وی در سال ۱۳۳۶ هجری قمری برابر با ۱۲ تیر ۱۲۹۷ مرد و در مشهد به خاک سپرده شد.
[ویرایش] منبع
- ایران در عصر صفوی نوشته راجر سیوری
| پسران ظلالسلطان | |
|
ُِِّسلطان حسین میرزاخان جلالالدوله - بهرام میرزا سردار مسعود - تیمور میرزا اعتمادالسلطنه - فریدون میرزا - اکبر میرزا صارمالدوله - اسماعیل میرزا معتمدالدوله - محمود میرزا یمنالسلطنه - غلامحسین میرزا - فیروز میرزا مسعود - هرمز میرزا - اردشیر میرزا |
| فرزندان ناصرالدين شاه قاجار | .svg){kind=small} |
|---|---|
|
مظفرالدین شاه ، تاجالسلطنه ، فروغالدوله ، مسعود میرزا ظل السلطان ، نصرت الدین میرزا سالار السلطنه ، کامران میرزا نایب السلطنه ، عصمتالدوله ، فخرالدوله ، فخرالملوک ، محمد رضا میرزا رکن السلطنه ، حسینعلی میرزا یمن الدوله ، احمد میرزا عضد السلطنه |
|
