ظلالسلطان
سلطان مسعود میرزا (۱۵ دی ۱۲۲۸ ه.خ. - ۱۲ تیر ۱۲۹۷ ه.خ.) ملقب به ظلالسلطان شاهزادهٔ قاجار و بزرگترین پسر به سن بلوغ رسیدهٔ ناصرالدین شاه بود. ظلالسلطان مدت زیادی حاکم اصفهان بود. او خود را مالک برحق تاجوتخت میدانست و پس از مرگ ناصرالدین شاه با این که مسنتر از مظفرالدین شاه بود به این دلیل که از مادری غیر قاجار زاده شده بود، از تاجوتخت محروم شد. تاریخ مسعودی به قلم اوست.
به گفتهٔ برخی دچار نوعی جنون بود.[نیازمند منبع] او برای نشان دادن قدرت خود کارهای منفی زیادی انجام داد که تخریب کاخهای صفوی از جملهٔ آنهاست.[۱]
محتویات |
زندگی [ویرایش]
در ۲۰ صفر ۱۲۶۶ (۱۵ دی ۱۲۲۸ هجری خورشیدی) در تبریز زاده شد. پدر او ناصرالدین شاه و مادرش عفّتالسلطنه از زنان صیغهٔ شاه و دختر رضاقلی بیگ غلام پیشخدمت بهمن میرزا برادر اعیانی محمدشاه، بود.[۲] چون از مادری غیر قاجار زاده شد به ولیعهدی نرسید.
در جوانی حکمران مازندران بود و از سال ۱۲۸۸ حاکم اصفهان شد. در طول سالهای بعد، حکومت ایالتهای فارس، کردستان، لرستان و یزد نیز به او داده شد.
او همواره مایل به داشتن نیروی نظامی شخصی بود.[۳] بنابراین در اصفهان فوجهای نظامی با لباس و اسلحهٔ ارتش اتریش تشکیل داد و برای تعلیم دادن آنها از آلمان معلمهای نظامی استخدام کرد[۴]. ناصرالدین شاه که از خودسریهای ظلالسلطان در اصفهان بیم داشت، او را شبانه از تمام حکومتهای خود عزل کرد و تنها شهر اصفهان را برایش باقی گذاشت.[۳]
وی در مدت حکومت در اصفهان برخی از عمارتهای باقیمانده از دورهٔ صفوی را کاملاً نابود کرد، عمارتهایی مانند عمارت آیینهخانه در کنار زایندهرود)، و برخی دیگر را به مرز نابودی کشاند. او آینهکاریهای روی ستونهای عالیقاپو و چهلستون را از میان برد. وی همچنین دستور داد روی نقاشیهای نفیس داخل چهلستون را با گچ بپوشانند و نقاشان قاجاری بر روی آنها نقاشیهای کمارزش خود را بنگارند.[۵]
پس از به قدرت رسیدن محمدعلی شاه، وی به امید حمایت مشروطهخواهان از وی و برکناری محمدعلی شاه گاهی کمکهای کمی به مشروطهخواهان میکرد. در روز به توپ بستن مجلس توسط لیاخوف، خانهٔ وی (عمارت مسعودیه) در کنار میدان بهارستان یکی از محلهایی بود که مشروطهخواهان در آن سنگر گرفته بودند و به سوی قزاقان تیراندازی میکردند.[۶]
وی در ۱۲ تیر ۱۲۹۷ در باغ نو اصفهان در گذشت و در مشهد[۳] به خاک سپرده شد.
تاریخ مسعودی به قلم اوست.
ظلالسلطان، علاوه بر فارسی و عربی، زبان فرانسه را نیز میدانست. او کتابخانهٔ بزرگی داشت و در آن کتابهای نفیس خطی جمع میکرد.[۷] فرزندان او نام خانوادگی مسعود را برای خود برگزیدند.
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- معیری، دوستعلی. رجال عصر ناصری. تهران: نشر تاریخ ایران، ۱۳۶۱.
- کسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. تهران: نگاه، ۱۳۸۷. ISBN 964-351-138-3.
- سیوری، راجر مروین. ایران عصر صفوی. تهران: مرکز، ۱۳۸۷. ISBN 978-964-305-127-3.
- سلطانی، شهلا. آقا جان شازده. تهران: فرزان روز، ۱۳۸۵. ISBN 964-321-255-6.
| پسران ظلالسلطان | |
|
ُِِّسلطان حسین میرزاخان جلالالدوله - بهرام میرزا سردار مسعود - تیمور میرزا اعتمادالسلطنه - فریدون میرزا - اکبر میرزا صارمالدوله - اسماعیل میرزا معتمدالدوله - محمود میرزا یمنالسلطنه - غلامحسین میرزا - فیروز میرزا مسعود - هرمز میرزا - اردشیر میرزا |
|
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||