صمصام‌السلطنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
نجف‌قلی خان صمصام السلطنه بختیاری

خاندان بختیار

ایلخانی

عنوان


حسین قلی خان ایلخانی
امامقلی خان حاجی ایلخانی
رضاقلی خان ایل بیگی
محمد حسن خان سپهدار
نجفقلی خان صمصام السلطنه
لطفعلی خان امیر مفخم
اسفندیار خان سردار اسعد اول
نصیر خان سردار جنگ
خسرو خان سردار ظفر
ابوالقاسم خان بختیار


خوانین بختیاری

یوسف خان امیر مجاهد
امیرقلی خان
محمدرضا خان سردار فاتح
محمود خان حجبر السلطنه
غلامحسین خان سالار محتشم
خلیل اسفندیاری
مرتضی قلی خان
جعفرقلی خان
عباس قلی خان شهاب السلطنه
عبد الکریم خان سالار اشرف
سلطان محمد خان سردار اشجع

چهره‌های سرشناس

ثریا اسفندیاری بختیاری
شاپور بختیار
تیمور بختیار
رستم خان امیربختیار
جمشید خان امیربختیار
فروغ ظفر ایلخان
عباس قلی بختیار
امیرحسین خان ظفر بختیار

خان زاده های بختیاری

فرامرز بختیار
محمد حسین امیربختیار
مظفر بختیار
امیررضا امیربختیار
داریوش یزدان پناه

نَجَف‌قُلی خان بَختیاری مشهور به صَمصام‌السَلطَنه از سران ایل بختیاری و دو دوره رئیس‌الوزرای ایران در دورهٔ قاجار بود.

او فرزند حسینقلی خان ایلخان بختیاری و حاجی بی‌بی مهرافروز بود و در سال ۱۲۲۹ زاده شد. پس از مرگ پدر در ۱۲۸۱ از مظفرالدین شاه لقب صمصام‌السلطنه و مقام ایلخانی گرفت. صمصام‌السلطنه در جنبش مشروطه به مخالفان محمدعلی‌شاه پیوست و با برادر خود علیقلی خان سردار اسعد همراه شد. او به همراه سواران مسلح بختیاری اصفهان را تصرف کرد و حکومت اصفهان را در ۱۳۲۶ ق. به‌دست گرفت. در ۱۲۸۹ رئیس‌الوزرا شد و تا ۱۲۹۱ در این منصب باقی ماند.

مسئله اولتیماتوم روسیه برای اخراج مورگان شوستر مستشار آمریکایی مالیه در زمان تصدی او پیش آمد. او بر خلاف مجلس از موافقان پذیرش تقاضای روس‌ها بود. او بار دیگر در سال ۱۲۹۷ به مدت چهار ماه به نخست‌وزیری رسید و زمانی که احمدشاه فرمان عزل او را صادر کرد، مدتی حاضر به پذیرفتن نبود و خود را نخست‌وزیر می‌دانست.

پس از اینکه انقلاب کمونیستی در شوروی به پیروزی رسید، لنین برای اثبات حسن نیت خود نسبت به ملل ضعیف جهان الغای تمام امتیازات استعماری دولت تزاری پیشین را اعلام کرد. دولت صمصام‌السلطنه نیز از این فرصت استفاده کرد و در ۴ مرداد ۱۲۹۷ در مصوبه‌ای الغای عهدنامه ترکمانچای و دیگر امتیازات واگذار شده به دولت روسیه تزاری را اعلام نمود.[۱]

در انتخابات دوره چهارم مجلس شورای ملی به نمایندگی تهران انتخاب شد. در سال ۱۳۰۰ هنگامی که کلنل پسیان در خراسان قیام کرده بود حکومت خراسان به وی پیشنهاد شد ولی او به خراسان نرفت. در ۱۳۰۸ نیز به فرمانداری چهارمحال بختیاری منصوب و به حل اختلافات در این منطقه مأمور شد. او در سال ۱۳۰۹ در اصفهان درگذشت و در تکیه بختیاریها در تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.


[ویرایش] منبع

Bakhtiari Family

  1. انقلاب فراموش شده - فواد آرین‌پور ISBN 964-7790-57-0 صفحه 468


ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر