میرزا شفیع مازندرانی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
میرزا شفیع مازندرانی متولد بابل و یکی از بزرگان دوران قاجار بوده از سال ۱۲۱۵ تا ۱۲۳۴ هجری قمری صدر اعظم ایران در دوران پادشاهی فتحعلی شاه قاجار بود.
مهمترین واقعه در روابط خارجی ایران در زمان صدارت میرزا شفیع، وقوع جنگهای ایران و روسیه و جدایی بخشهایی از سرزمین ایران در پی انعقاد عهدنامه گلستان بود.
وی فرزند حاج میرزا احمد از خدمتگزاران نادرشاه افشار بود.
|
|||||||||||||||||||||||
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون شهرستان آمل است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
منابع [ویرایش]
- «میرزا شفیع مازندرانی» (فارسی). پژوهه. بازبینیشده در ۱۷ بهمن ۱۳۸۹.
